Letselschade

Tandartspraktijk, May 2015

Dat we fouten maken is inherent aan mensenwerk. Dat we fouten maken terwijl het onze intentie is mensen beter te maken is niet te voorkomen, is vreselijk en mag nooit wennen. Dat we daarvoor moeten opdraaien is niet meer dan logisch. Daar zijn we gelukkig ook voor verzekerd. Het komt zo weinig voor, dat de premie laag is. Nog wel. Want de letselschadehaai is gesignaleerd in Nederland.

A PDF file should load here. If you do not see its contents the file may be temporarily unavailable at the journal website or you do not have a PDF plug-in installed and enabled in your browser.

Alternatively, you can download the file locally and open with any standalone PDF reader:

http://link.springer.com/content/pdf/10.1007%2Fs12496-015-0048-x.pdf

Letselschade

0167-1685 0 Redactie: Teun Domburg , tandarts, Tom Koster, tandarts-parodontoloog, dr. Renske Thomas, tandarts-parodontoloog TandartsPraktijk is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media bv, en verschijnt 10 keer per jaar als onafhankelijk vaktijdschrift voor de tandheelkundige praktijk. TandartsPraktijk (TP) is een vaktijdschrift dat zich tot doel stelt te fungeren als intermediair bij de education permanente van de tandarts (algemeen practicus). De redactie is onafhankelijk. Hoewel TP geen wetenschappelijke of sociale richting heeft, dient alle aangeboden kopij wetenschappelijk verantwoord te zijn en binnen Nederlandse normen sociaal aanvaardbaar. Letselschade Dat we fouten maken is inherent aan mensenwerk. Dat we fouten maken terwijl het onze intentie is mensen beter te maken is niet te voorkomen, is vreselijk en mag nooit wennen. Dat we daarvoor moeten opdraaien is niet meer dan logisch. Daar zijn we gelukkig ook voor verzekerd. Het komt zo weinig voor, dat de premie laag is. Nog wel. Want de letselschadehaai is gesignaleerd in Nederland. Een mail van een collega : “Patiënt 65 jaar bezoekt mij met een loszittende 31. Geen grotere last. Elementen zijn beschadigd/endodontisch behandeld sinds ongeval in 1968. Tand 41 is donker verkleurd. Verder gesloten tandrijen. Voorstel: extractie + autologe etsbrug. Daarna zien we wel. Bij de uitvoering drie weken later maak ik een vergissing. Afgeleid door de donkere 41 zet ik daar de tang op en het element breekt af. Ik voer een revisie-endo uit, zet er een stiftopbouw in en maak een nette vulling. Ik verwijder 31 welke ik autoloog bevestig. Drie maanden later bezoekt de patiënt mij opnieuw. Hij bemerkt een lichte mobiliteit. Verder geen last. Ik zie dat de verbinding 31/32 is gefaald en constateer dat 41 mobiliteit 1 heeft, waarschijnlijk door lichte overbelasting. Ik stel voor dat we cantilever etsbrug 32-31 maken en mocht 41 het in de toekomst toch niet redden dan ook hier een cantilever etsbrug maken. De patiënt geeft aan een klacht te willen indienen en wisselt van tandarts. En toen kwam de letselschadehaai aan het woord. Korte tijd na dat laatste bezoek aan mij bleek toch de wortel van 41 gefractureerd te zijn en moest ook dit element verwijderd worden. Van etsbruggen wordt afgezien en de patiënt gaat voor een implantaat met aanhanger. Maar nu zou ik denken dat binnen die visie het implantaat sowieso voor 31 nodig was en dat mijn letsel aan de 41 tot de meerkosten van een pontic zou leiden. Zo redeneert de letselschadehaai niet. De VVAA schikte uiteindelijk bij de rechter: € 8.300 voor de patiënt en € 14.500 voor de letselschadehaai – en dan weet ik niet wat de kosten zijn van de VVAA inclusief de kosten van mijn eigen advocaat. Daar gaat onze verzekeringspremie ...” dr. Hans van Pelt, hoofdredacteur


This is a preview of a remote PDF: http://link.springer.com/content/pdf/10.1007%2Fs12496-015-0048-x.pdf

dr. Hans van Pelt. Letselschade, Tandartspraktijk, 2015, 1, DOI: 10.1007/s12496-015-0048-x