Stop met schelden en zeuren

Skipr, Feb 2017

Clown Bassie wordt moe van het geklaag over de zorg. “Je komt in een ziekenhuis om beter te worden, je hebt geen zes-sterren-hotel geboekt.”

A PDF file should load here. If you do not see its contents the file may be temporarily unavailable at the journal website or you do not have a PDF plug-in installed and enabled in your browser.

Alternatively, you can download the file locally and open with any standalone PDF reader:

https://link.springer.com/content/pdf/10.1007%2Fs12654-017-0024-1.pdf

Stop met schelden en zeuren

Stop met schelden en zeuren Clown Bassie wordt moe van het geklaag over de zorg. “Je komt in een ziekenhuis om beter te worden, je hebt geen zes-sterren-hotel geboekt.” - V Voordat ik samen met mijn broer Aad een van de bekendste TV-duo’s van de laatste veertig jaar werd, verdienden we de kost door allerlei gevaarlijke toeren uit te halen op stoelen en op elkaar. Hoewel ik de kleinste was, stond Aad regelmatig op mijn hoofd. Hoewel er bijna nooit wat mis ging, ben ik toch de eigenaar van een kunstheup en twee kunstknieën. Dagelijks een vent van 75 kilo op je kop rondzeulen, is niet bepaald bevorderlijk voor je kraakbeenproductie. Tel daarbij nog vier gebroken ribben, twee keer een enkelbreuk, een polsbreuk en een carpaal tunnel operatie. Dan zijn we er wel zo’n beetje, op een paar hersenschuddingen na. Maar die tellen we niet, want een domme clown heeft geen hersens. Uit het hier bovenstaande kunt u concluderen dat ik op het gebied van medische zorg inmiddels een expert ben. Een standaardgrapje van mij is altijd, vlak voor de operatie tegen de chirurg zeggen: “Als ik straks wakker word en ik zie een man met een lange baard, sta jij gegarandeerd in de krant.” Tot nu toe is het altijd goed afgelopen. Gescheld en gezeur Wat ik nog steeds niet begrijp, is dat eeuwige gescheld en gezeur van veel mensen als ze in het ziekenhuis gelegen hebben. Laten we voorop stellen: je komt in een ziekenhuis om van je kwaal of euvel af te komen en je hebt geen zes-sterren-hotel bij Kras geboekt. Alhoewel, ik kom net na vier maanden uit het Marnix Revalidatie Centrum in Vlaardingen en daar gaven ze mij het gevoel of ik 24 uur per etmaal in een superhotel vertoefde. En daarvoor verbleef ik vijf weken in het Schiedamse Vlietland Ziekenhuis. Ook hier had ik een uitstekende ervaring, vooral de eerste tijd toen ik van mijn navel tot mijn voetzolen verlamd was. Ik heb in binnen- en buitenland in heel veel hotels geslapen waar de service veel minder was. “Hé Van Toor, heb jij enkel positiefs te melden over de Nederlandse zorg?” Ja, op wat kleine dingen na, maar dan heb ik het niet over het zorgpersoneel. Ik zat bij het eten regelmatig naast een vrouw van 92 jaar die absoluut niet dement was, maar die onder het eten zo’n ‘rare’ geur verspreidde. Ik vroeg haar een keer of ze in haar broek zat te poepen. Waarop zij droog antwoordde: “Ja. Ik kan het niet ophouden.” En die man die tegen een verpleegster schreeuwde: “Idioot! Domme vette dikke koe!” En dat enkel en alleen omdat zij zijn rolstoel niet naar zijn zin aan de tafel zette. Maar diezelfde verpleegster ging wel midden in de nacht bij hem langs met een opbeurend praatje om hem de nacht door te helpen. Ik mocht tien jaar geleden van een vriend van mij, dermatoloog Professor Arnold Oranje, één van zijn vele boeken in het kinderziekenhuis van Havanna afgeven. Daar lagen het vuil en stof zo dik in de hoeken en tegen de wanden dat je er een wollen trui van had kunnen breien. Om over de bedden maar te zwijgen. Daar heb je slechte zorg, maar in ons land niet. Althans, dat is mijn ervaring.


This is a preview of a remote PDF: https://link.springer.com/content/pdf/10.1007%2Fs12654-017-0024-1.pdf

Stop met schelden en zeuren, Skipr, 2017, 17, DOI: 10.1007/s12654-017-0024-1