’t mag wat kosten

Pallium, Sep 2017

Palliatie en geld; dat lijkt een ongemakkelijke combi. Zo lang ik Pallium volg – alweer 6 jaargangen – is er bij mijn weten immers nooit afzonderlijk aandacht aan besteed. Zelf stond ik er ook niet vaak uitdrukkelijk bij stil, waarbij ik moet aantekenen dat mijn kijk op de branche dan ook vooral was getekend door ruim 10 jaar ervaring als VPTZ-vrijwilliger.

A PDF file should load here. If you do not see its contents the file may be temporarily unavailable at the journal website or you do not have a PDF plug-in installed and enabled in your browser.

Alternatively, you can download the file locally and open with any standalone PDF reader:

https://link.springer.com/content/pdf/10.1007%2Fs12479-017-0054-9.pdf

’t mag wat kosten

WIM VAN DE GRAAF - Geld en Pallium; ligt dat moeilijk? Gezien de samenstelling van de lezersdoelgroep kan ik me voorstellen dat de redactie meestal focust op uitgesproken medische en verpleegkundige onderwerpen. Maar Pallium focuste bijvoorbeeld wél herhaaldelijk op onderwerpen die verband hielden met structurering van netwerken en samenwerkingsverbanden, op onderwerpen als pastorale zorg, en vrijwel altijd is er een plekje voor ‘schoonheid in beeld’. Wat mankeert er dan toch aan poen als onderwerp? En de Nederlandse Zorg Autoriteit bracht op 11 juli een omvangrijk rapport uit waarin 7 verbeterpunten worden aangestipt. De tegelijk uitgebrachte informatiekaart maakt het voor uitvoerenden in de palliatieve zorg makkelijker te overzien hoeveel geld op welke wijze voor welke zorgvoorziening te halen is. Nu kende ik van de NZA al de zogenaamde Consultatiedocumenten: per zorgbranche wordt gevraagd op voorgenomen beleid te reageren, waarna de inbreng van het veld wordt meegenomen in besluitvorming; eerder dit jaar werd zo’n document ook voor de palliatieve zorg uitgebracht. Ik vraag me af hoeveel lezers van Pallium hebben meegedacht? En ik vraag me af waarom Pallium geen melding maakte van het consultatiedocument, de lezers oproepend met ideeën te komen? In het nu uitgebrachte NZA-rapport worden dus 7 verbeterpunten genoemd; uitgangspunten zijn en blijven de keuzevrijheid van de terminaal zieke, én de beschikbaarheid en betaalbaarheid van de te bieden zorg. Verbeteringen richten zich vooral op vereenvoudiging van regelingen rond geldstromen, stimulering van regionale samenwerking, en afstemming van de bekostiging op het kwaliteitskader palliatieve zorg. Gesignaleerd wordt dat het DBC-systeem hier niet goed toepasbaar is, waardoor tot nu toe – ook in ziekenhuizen – veel palliatieve zorg niet werd vergoed! Ook behoeven Wlz-instellingen niet langer een CIZ-indicatie voor palliatieve zorg te hebben. Wim van de Graaf (1948) is maatschappelijk werker. ‘Kennen lezers van Pallium de Consultatie­ documenten van de NZA? En wat vinden zij van de verdeling van de subsidiepot?’ Voorwaar belangrijk nieuws. Blijkbaar groeien geld en beleid mee met ontwikkelingen in de zorg; en blijkbaar wordt er gevraagd om inbreng van de branche. Het wordt tijd dat de redactie het NZAteam eens in beeld brengt, en wel zodra er een nieuw kabinet is. Geld stinkt niet.


This is a preview of a remote PDF: https://link.springer.com/content/pdf/10.1007%2Fs12479-017-0054-9.pdf

Wim van de Graaf. ’t mag wat kosten, Pallium, 2017, 13-13, DOI: 10.1007/s12479-017-0054-9