Dank je wel, Luzi!

Tandartspraktijk, Dec 2017

In 1986 werd prof.dr. Luzi Abraham-Inpijn door een ACTA-collega gevraagd naar haar mening over een medisch probleem. Ze gaf niet alleen antwoord, maar verstrekte ook meer informatie over de aandoening en gaf advies hoe het beste te handelen.

A PDF file should load here. If you do not see its contents the file may be temporarily unavailable at the journal website or you do not have a PDF plug-in installed and enabled in your browser.

Alternatively, you can download the file locally and open with any standalone PDF reader:

https://link.springer.com/content/pdf/10.1007%2Fs12496-017-0153-0.pdf

Dank je wel, Luzi!

Dank je wel, Luzi! 0 Dr. Hans van Pelt, hoofdredacteur Wim van de Kerkhof , eindredacteur - In 1986 werd prof.dr. Luzi Abraham-Inpijn door een ACTA-collega gevraagd naar haar mening over een medisch probleem. Ze gaf niet alleen antwoord, maar verstrekte ook meer informatie over de aandoening en gaf advies hoe het beste te handelen. Dat bleef niet zonder gevolgen: ze werd vaker door collega’s geraadpleegd en niet alleen over medische problemen van hun patiënten, maar ook over die in de privésfeer. Dat deed haar besluiten zich open te stellen voor het geven van adviezen aan tandartsen, maar alléén als het hun patiënten betrof. Dat was in feite de start van haar rubriek ‘Feedback Post’ in TP. In het nummer van TP dat u nu in handen heeft, geeft Luzi op pagina 22-26 een boeiend verslag van 30 jaar vragen van lezers, die zij heeft geïnventariseerd en gecategoriseerd: in totaal 4016 vragen. De drijfveer van Luzi is altijd geweest tandartsen van het belang overtuigen dat zij hun patiënten beter moeten kennen dan alleen maar als mensen met een gebitsprobleem. Een eerste aanzet daartoe was haar poging tandartsen de bloeddruk te laten opnemen van patiënten die de praktijk bezochten en die aan het dossier van de patiënt toe te voegen: een signaalfunctie hanteren. Maar Luzi kreeg hiervoor geen voet aan de grond. Toch volhardde zij in haar ‘gevecht’ om tandartsen structurele informatie te laten verzamelen over hun patiënten. Natuurlijk vooral als grotere interventies bij hen noodzakelijk waren: in hoeverre is mijn patiënt medisch gecompromitteerd? Zo werd zij de drijvende kracht achter een internationale groep gelijkgestemde medici waaruit uiteindelijk de bij u allen bekende EMMRH met mASAscore voortkwam, die intussen ook internationaal als onmisbare leidraad geldt bij het stellen van een diagnose. De ‘Feedback Post’ bleek een schot in de roos, maar vormde ook een extra belasting voor Luzi omdat de gestelde vragen nogal eens noodzakelijke informatie misten, waardoor die ene vraag gevolgd werd door soms een lange correspondentie voordat zij het verantwoord vond een advies te formuleren. Maar ook met de urgentie van het voorgelegde probleem moest zij (soms telefonisch) rekening houden. Tegelijkertijd was de levendige en zeer diverse correspondentie met vraagstellers voor Luzi een bron van inspiratie voor weer een nieuwe aflevering. In de ruim dertig jaar van het bestaan van de rubriek is vrijwel geen TP verschenen zonder een Feedback. Zo ontwikkelde haar rubriek zich tot een instituut voor de algemeen practicus: een gratis service waar elke tandarts gebruik van kon maken – het was immers niet voorbehouden aan abonnees van dit blad. Wij schrijven deze laatste zin in de verleden tijd, want Luzi heeft besloten te stoppen met schrijven. In augustus stuurde ze ons deze regels: ‘Ik ga eind dit jaar met alle schrijverij voor de tandheelkunde stoppen. Volgend jaar nemen ze mijn BIG-inschrijving af en ben ik dus geen internist meer. Waarom mag zelfs “niet praktiserend internist of arts” niet meer!’ Deze door haar als kwetsend gevoelde maatregel komt twee jaar na het verlies van haar zielsverwante echtgenoot Rob Abraham, emeritus hoogleraar psychiatrie aan de Universiteit van Leiden – die elke Feedback-aflevering van Luzi met een rood potlood van commentaar voorzag voordat zij haar tekst voor publicatie naar TP stuurde. Wij kunnen ons een TP zonder Feedback Post nog niet voorstellen. Maar het besluit is genomen en ons past Luzi derhalve zeer grote dankbaarheid voor dertig jaar toewijding aan TP, waarmee zij niet alleen duizenden tandartsen en mondhygiënisten persoonlijk terzijde heeft gestaan, maar via hen ook evenzovele patiënten heeft gediend. Dank je wel, Luzi!


This is a preview of a remote PDF: https://link.springer.com/content/pdf/10.1007%2Fs12496-017-0153-0.pdf

Dr. Hans van Pelt, Wim van de Kerkhof. Dank je wel, Luzi!, Tandartspraktijk, 2017, 3-3, DOI: 10.1007/s12496-017-0153-0