Medicatiediefstal

Nursing, Feb 2018

Samenvatting Een van de beste beslissingen in mijn leven was het stoppen met de nachtdienst. Structureel voelde ik me belabberd. Aan het eind van de nacht controles doen om de dagdienst te ontlasten, steunend op de bloeddrukpaal als ware het een rollator. En dan twee dagen later weer vrolijk klaar staan voor dagdienst. Ik kon het gewoon niet meer.

A PDF file should load here. If you do not see its contents the file may be temporarily unavailable at the journal website or you do not have a PDF plug-in installed and enabled in your browser.

Alternatively, you can download the file locally and open with any standalone PDF reader:

https://link.springer.com/content/pdf/10.1007%2Fs41193-018-0035-3.pdf

Medicatiediefstal

Medicatiediefstal Hugo van der Wedden is interim-verpleegkundige en onderzoeker bij de dementieverhalenbank. Hij schrijft over zijn werk aan het bed en ontwikkelingen in de zorg. www.hugovanderwedden.nl | Twitter @hugovdwedden kundigen gevaarlijk en ernstig. Ik denk dat ze daar ongelijk in heeft. Het medicatiegebruik is een symptoom, een compensatoir mechanisme. Het werkelijke gevaar is het absurde ritme dat verpleegkundigen wordt opgedrongen. Verpleegkundigen zijn zelf overigens onderdeel van het probleem. 'Het hoort er nu eenmaal bij', hoor ik collega's vaak zeggen. Zolang je dat mantra blijft herhalen verandert er niets. Ziekenhuizen vegen het nachtdienstprobleem zelf ook liever onder het tapijt. Verpleegkundigen die slaapmedicatie mee naar huis nemen als overlevingsstrategie worden niet zelden gecriminaliseerd. De afgelopen jaren zijn tientallen zorgmedewerkers ontslagen vanwege medicatiediefstal. Vaak gaat het om verpleegkundigen, vaak gaat het om slaapmiddelen. Een topje van de ijsberg, want veel ziekenhuizen weigeren informatie te verstrekken. Ik vind dat asociaal. Je zadelt als ziekenhuis verpleegkundigen op met een onmenselijk leefritme. En als ze dan uit onmacht naar slaappillen grijpen, label je ze als dief en ontsla je ze. Dergelijk handelen draagt alleen maar bij aan het taboe op medicatiegebruik. Als werkgever verander je een structureel probleem in een probleem van een individuele verpleegkundige. Lekker makkelijk. Ik heb geen kant-en-klare oplossing voor het nachtdienstdrama en de diazepineconsumptie van mijn collega's. Maar laten we beginnen met het afbreken van het taboe. Ik zie graag dat alle ziekenhuizen in Nederland openheid van zaken geven. Hoe gaan jullie om met verpleegkundigen die slaapmedicatie meenemen? Worden mijn collega's meteen ontslagen, of begeleiden jullie ze bij hun probleem? Fijn als V&VN hier verder het voortouw in neemt.


This is a preview of a remote PDF: https://link.springer.com/content/pdf/10.1007%2Fs41193-018-0035-3.pdf

Bohn Stafleu van Loghum. Medicatiediefstal, Nursing, 2018, 13-13, DOI: 10.1007/s41193-018-0035-3