Dementie

Standby, Feb 2018

Bohn Stafleu van Loghum

A PDF file should load here. If you do not see its contents the file may be temporarily unavailable at the journal website or you do not have a PDF plug-in installed and enabled in your browser.

Alternatively, you can download the file locally and open with any standalone PDF reader:

https://link.springer.com/content/pdf/10.1007%2Fs12490-018-0012-3.pdf

Dementie

NZa en ANT voor vrije cosmetische tandartstarieven - Beroepsvereniging ANT heeft ministers Hugo de Jonge en Bruno Bruins in een brief verzocht om vrije tarieven voor de cosmetische tandheelkunde. Opvallend is dat de ANT hierin optrekt met de Nederlandse Zorgautoriteit (NZa), regelmatig een ‘tegenstander’ in diverse dossiers. De zorgautoriteit zou ‘zeker niet onwelwillend’ staan tegenover ideeën van de ANT, valt in de brief te lezen. Volgens de ANT zijn de huidige regels, waarbij sprake is van vastgestelde prestaties en bijbehorende maxi­ mumtarieven voor dit type mondzorg, een rem op innovatie en belangen van consumenten. De beroeps­ vereniging heeft gesprekken gevoerd met de NZa en patiënten­ en consumentenvertegenwoordigers, waaruit duidelijk werd dat consumenten behoefte hebben aan diensten zoals cosmetische vullingen. Ook zouden zij goed in staat zijn te beslissen over de kosten die hiermee gepaard gaan. De huidige regulering moet daarom worden aangepast, vindt de ANT. De vereni­ ging stelt voor dat cosmetische tandheelkunde, net als bijvoorbeeld cosmetische plastische chirurgie, buiten de Wet marktordening gezondheidzorg (Wmg) gaat vallen. Dat kan volgens de ANT het gemakkelijkst als de ministers bepalen dat cosmetische zorg niet langer onder de definitie ‘zorg’ valt. Deze keuze is volgens de ANT het meest logisch, omdat volgens de huidige omschrijving cosmetische tandheelkunde geen zorg is zoals bedoeld in de Wet BIG en evenmin valt onder de Zorgverzekeringswet. Als de uitleg wordt aangepast zou ook recht worden gedaan aan Europese regelgeving voor aanbieders van cosmetische tandheelkunde, waar met de huidige Nederlandse regels aan voorbij wordt gegaan, aldus de beroepsvereniging. Om dit aan te vechten, diende de ANT eerder al bezwaarschriften in bij de NZa over de tarieven in 2018, op basis van Europees recht. Dat de ANT steun krijgt van de NZa op dit vlak is nieuw. “In een gesprek met dr. Marian Kaljouw, voor­ zitter van de raad van bestuur van de zorgautoriteit, hebben wij de toezegging mogen krijgen dat de NZa graag meedenkt en bereid is de minister(s) te advise­ ren”, schrijft ANT­ voorzitter Jan Willem Vaartjes. • bron: ANT Dementie Ja, we krijgen er allemaal vroeg of laat mee te maken. Anderhalf jaar geleden vonden wij (mijn assistent en ik) eigenlijk al dat onze trouwe patiënt mijnheer Y, 70 zal hij nu zijn, wat vreemd ging doen. Zo belde hij dat hij stukjes van zijn tand af had, terwijl dat niet zo was, dan had hij ook echt een stukje kippenbot bij zich om het stukje te laten zien! Het bewijs! Of hij kwam als hij een afspraak had meteen de prak­ tijkruimte in, kennelijk omdat hij vergeten was dat er ook een wachtruimte is waar je altijd even wacht tot de praktijkruimte schoon gemaakt is. Of hij staat voor de deur waar ik tot 1996 mijn prak­ tijk had. Het vervelende daarbij is dan dat hij heel geïrriteerd belt waarom ik er niet ben terwijl hij toch echt een afspraak heeft! Of hij kwam met een dof hagelwit gebit: dan had hij met steradent gepoetst in plaats van met normale tandpasta! Gewoon vergeten waar je ook alwaar mee poetst! En de laatste keer had hij gewoon helemaal niet gepoetst, gewoon vergeten dat dat er bij hoort, weken heeft zijn kaart er met een memootje erop geplakt gestaan: even zijn vrouw bellen wat er met hem aan de hand is. Dat vond ik eigenlijk een beetje gênant, dus daar heb ik even mee gewacht tot zijn vrouw ons voor was en ons een paar weken geleden zelf belde met de mededeling dat haar man wat vergeetachtig werd en of we haar wilden rapporteren hoe het met zijn gebit gesteld is. Alzheimer, dementie, vervroegd of ouderdoms dementie, het zijn beelden waar we vroeg of laat allemaal mee te maken krijgen, en patiënten met deze aandoening behoeven toch wel aparte aanpak. Ze zijn vaak wat sneller geïrriteerd of achterdochtig . Ik vind het voornamelijk heel erg sneu!


This is a preview of a remote PDF: https://link.springer.com/content/pdf/10.1007%2Fs12490-018-0012-3.pdf

Bohn Stafleu van Loghum. Dementie, Standby, 2018, 25-25, DOI: 10.1007/s12490-018-0012-3