‘Waarom ligt pa nog op bed?’

TvV Tijdschrift voor Verzorgenden, Feb 2018

Bohn Stafleu van Loghum

A PDF file should load here. If you do not see its contents the file may be temporarily unavailable at the journal website or you do not have a PDF plug-in installed and enabled in your browser.

Alternatively, you can download the file locally and open with any standalone PDF reader:

https://link.springer.com/content/pdf/10.1007%2Fs41193-018-0024-2.pdf

‘Waarom ligt pa nog op bed?’

TvV / maart 'Waarom ligt pa nog op bed?' Zuchtend staat hij in de keuken. Zijn gezicht staat bedrukt en ik merk dat hij mijn blik ontwijkt. 'Wat is er, Edward?' vraag ik. Hij draait zich om en staat met de rug naar mij toe. Hij schudt zijn hoofd en maakt een handgebaar: niets… Hoorde ik daar nu een onderdrukte snik? Hij pakt de beker van zijn vader uit het keukenkastje en gooit daarbij de kast net iets te hard dicht. 'Edward, als er iets is dan wil ik graag naar je luisteren.' Hij draait zich om, er staan tranen in zijn ogen. Edward zegt niets, maar loopt met grote stappen de gang op. Ik besluit om hem even met rust te laten. Edward heeft niet gemakkelijk. Hij is de enige zoon die nog voor zijn vader kan zorgen. Hij komt dagelijks op bezoek. Zijn vader is honderd jaar geweest. Eigenlijk had hij drie jaar geleden al 'moeten' overlijden. Hij kwam vanuit het hospice bij ons op De Rank wonen omdat zijn overlijden uitbleef. Later hoorden we van het team uit het hospice dat zoonlief zijn vader van de dood had 'gered' door hem theelepels verdikte thee, babyvoeding en nutridrank te geven. Inmiddels 'Als pa overlijdt, heb ik geen leven meer' weten we, door gesprekken met Edward en de psycholoog, dat vader het levensdoel van Edward is geworden. 'Als pa overlijdt, heb ik geen leven meer.' Op verzoek van Edward geven wij zijn vader volgens een vaste regelmaat eten en drinken. Dit is voor hem zo belangrijk dat het schema van eten en drinken zelfs boven zijn vaders bed hangt. De meeste benodigdheden zet hij iedere avond klaar, voor hij naar huis gaat. Dit is niet alleen om ons te helpen, maar ook om controle te kunnen houden op de intake. Edward wil graag dat zijn vader elke dag een bepaald aantal uur uit bed komt, zodat hij met hem kan wandelen of naar een muziekactiviteit kan gaan. Edward stormt boos de keuken in: 'Waarom ligt pa nog op bed? Hij móet eruit!' 'Je vader is vandaag te moe, Edward, hij zei het zelf tegen mij.' Hij kijkt nog bozer. 'Oh ja, omdat hij zijn leeftijd zeker niet mee heeft!' schreeuwt hij en loopt weg. Vorige week hebben we met de arts, buiten zoon om, besloten om voor meneer zijn welzijn te kiezen. De wensen die meneer zelf nog kan aangeven, zullen wij respecteren, ook als zoon wat anders wil. Wij werken immers belevingsgericht. Is meneer te moe, dan mag hij op bed blijven liggen. Hij is al honderd geweest… Wendeline Roest (30) werkt als evv'er op een kleinschalige woongroep met dementerende ouderen.


This is a preview of a remote PDF: https://link.springer.com/content/pdf/10.1007%2Fs41193-018-0024-2.pdf

Bohn Stafleu van Loghum. ‘Waarom ligt pa nog op bed?’, TvV Tijdschrift voor Verzorgenden, 2018, 25-25, DOI: 10.1007/s41193-018-0024-2