Taburculuğa Hazır Olmanın Boyutları: Belirleyicileri, Hasta Sonuçları ve Hastane Harcamaları ile İlişkisi
Araştırma
Hacettepe Sağlık İdaresi Dergisi, 2018; 21(2): 305-334
Taburculuğa Hazır Olmanın Boyutları:
Belirleyicileri, Hasta Sonuçları ve Hastane
Harcamaları ile İlişkisi*
Sıdıka KAYA**
Gülay Sain GÜVEN***
Mesut TELEŞ****
Seda AYDAN*****
Cahit KORKU******
Ahmet KAR*******
ÖZ
Hastaların hastanede kalış süresini kısaltmaya yönelik çabalar, bazı hastaların yeterince hazır
olmadan taburcu edilmesine neden olabilmekte ve bu durum olumsuz sonuçlar doğurabilmektedir. Bu
çalışmanın amacı 1) taburculuğa hazır olmanın boyutlarını etkileyen faktörlerin belirlenmesi, 2) bu
boyutlara göre hasta sonuçlarının (taburcu olduktan sonra 30 gün içinde hastaneye plansız yeniden
yatış, acil servis kullanımı ve ölüm) karşılaştırılması ve 3) bu boyutlarda taburculuğa hazır olma
durumuna göre 30 gün içinde plansız yeniden yatış ve acil servis kullanımı için hastanede yapılan
harcamaların karşılaştırılmasıdır. Araştırmanın evrenini Ankara’daki bir üniversite hastanesinin iç
hastalıkları servislerinden 1.2.2015-31.1.2016 tarihleri arasında taburcu olan hastalar
oluşturmaktadır. Araştırmaya katılan 1601 hastanın taburculuğa hazır olma durumlarının
değerlendirilmesinde Weiss ve diğerleri (2014) tarafından geliştirilen Readiness for Hospital
Discharge Scale/Short Form’un (RHDS/SF) Türkçe versiyonu kullanılmıştır. RHDS/SF’nin dört
boyutu bulunmaktadır: Hastanın kişisel durumu, bilgisi, baş etme becerisi ve beklenen desteği.
Tanımlayıcı istatistikler frekans, yüzde, birikimli yüzde, ortalama, standart sapma, ortanca (25.−75.
yüzdelikler) değerler, çubuk ve kutu-çizgi grafikleri ile incelenmiştir. Çıkarımsal istatistiklerde ise kikare testi, iki ortalama arasındaki farkın önemlilik testi, Mann Whitney U testi, Spearman korelasyon
katsayısı, eta katsayısı, Cramer V katsayısı, Pearson korelasyon katsayısı ve çoklu lojistik regresyon
analizi kullanılmıştır. Hastalar en fazla beklenen destek boyutunda, en az ise bilgi boyutunda
kendilerini taburculuğa hazır hissetmektedir. Yapılan çoklu lojistik regresyon analizlerine göre,
hastaların taburculuğa hazır olma durumunun belirleyicileri RHDS/SF’nin dört boyutuna göre
değişmektedir. Kişisel durum ve baş etme becerisi boyutlarında taburculuğa hazır olmayan
hastaların; 30 gün içinde plansız yeniden yatış, ölüm ve olumsuz bir sonuçla (plansız yeniden yatış,
acil servis kullanımı veya ölüm durumlarından herhangi biri ile) karşılaşma yüzdeleri daha yüksektir.
Plansız yeniden yatış ve acil servis kullanımı için hastanede yapılan harcamalar, taburculuğa hazır
olmanın boyutlarına göre anlamlı fark göstermemektedir. Hastaların özellikle kişisel durum ve baş
etme becerisi boyutlarında taburculuğa hazır olma algıları değerlendirilmeli ve buna göre gerekli
önlemler alınmalıdır.
Anahtar Kelimeler: Acil servis kullanımı, hasta sonuçları, hastane, hastaneye yeniden yatış,
taburculuğa hazır olma
* Bu çalışmanın ilk versiyonu 13-15 Ekim 2017 tarihleri arasında Trabzon’da düzenlenen “1. International
11. Health and Hospital Administration Conference” da sunulmuş, en iyi bildiri olarak seçilmiş ve “Prof. Adil
Artukoğlu Best Paper Award” ödülü almıştır.
** Prof. Dr, Hacettepe Üniversitesi, İİBF, Sağlık Yönetimi Bölümü,
*** Prof. Dr. Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi İç Hastalıkları Anabilim Dalı Genel Dahiliye Bilim Dalı,
**** Dr. Hacettepe Üniversitesi, İİBF,Sağlık Yönetimi Bölümü,
***** Dr. Hacettepe Üniversitesi, İİBF, Sağlık Yönetimi Bölümü,
****** Arş. Gör. Hacettepe Üniversitesi, İİBF, Sağlık Yönetimi Bölümü,
******* Dr. Öğr. Üyesi, Kırıkkale Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Sağlık Yönetimi Bölümü,
Gönderim Tarihi: 11.12.2017; Kabul Tarihi: 15.02.2018
306 Hacettepe Sağlık İdaresi Dergisi, 2018; 21(2): 305-334
Dimensions of Readiness for Discharge: Determinants and Associations with
Patient Outcomes and Hospital Expenditures
ABSTRACT
Efforts to shorten patients' length of stay in the hospital may cause some patients to be discharged
without adequate readiness, which could cause negative outcomes. The aims of this study are to 1)
determine the factors affecting the dimensions of readiness for discharge, 2) compare patient
outcomes (unplanned readmission to the hospital, emergency department visit, and death within 30
days after discharge) by these dimensions, and 3) compare hospital expenditures for 30-day unplanned
readmission and emergency department visit by readiness for discharge in these dimensions. The
population of the study was patients who were discharged from the internal medicine wards of a
university hospital in Ankara between February 1, 2015 and January 31, 2016. The Turkish version of
the Readiness for Hospital Discharge Scale/Short Form (RHDS/SF) developed by Weiss et al. (2014)
was used to assess the readiness of the 1601 patients participated in the study. The RHDS/SF has four
dimensions: the patient's personal status, knowledge, coping ability and expected support. Descriptive
statistics were examined by frequency, percentage, cumulative percentage, mean, standard deviation,
median (25th-75th percentiles) values, bar and box and whisker plots. For inferential statistics, chisquare test, significance test of difference between two means, Mann Whitney U test, Spearman's
correlation coefficient, eta coefficient, Cramer's V coefficient, Pearson correlation coefficient and
multiple logistic regression analysis were used. The dimension that patients felt most ready for
discharge is expected support, while the dimension that they felt least ready is knowledge. According
to multiple logistic regression analyzes, determinants of patients' readiness for discharge varied by the
four dimensions of the RHDS/SF. The percentages of unplanned readmission, death, and negative
outcome (unplanned readmission, emergency department visit or death) of patients who were not
ready for discharge with respect to personal status and coping ability dimensions were higher.
Hospital expenditures for unplanned readmissions and emergency department visits do not differ
significantly with respect to the dimensions of readiness for discharge. Patients' perceptions of
readiness for discharge must be assessed especially in personal status and coping ability dimensions
and necessary precautions must be taken accordingly.
Key Words: Emergency department visit, hospital, hospital readmission, patient outcomes, readiness
for discharge
I. GİRİŞ
Sağlık harcamalarının azaltılması için sağlık sistemleri üzerinde artan bir ekonomik baskı
söz konusudur. Bu durum birçok hastanenin hastaların yatış süresini kısaltmasına ve
hastaların ihtiyaçları tamamen karşılanmadan veya durumu tamamen iyileşmeden taburcu
edilmesine neden olabilmektedir (Weiss et al. 2007; Mabire et al. 2015). Bu konudaki
endişeler hastaların taburculuğa hazır olup olmadıklarının değerlendirilmesini gündeme
getirmiştir. Lau ve diğerleri (2016) hastaların %23’ünün taburculuğa hazır olmadıklarını
ortaya koymuştur. Hastaların taburculuğa hazır olma durumunun değerlendirilmesi hasta
güvenliği, hasta tatmini ve hasta (...truncated)