Zwolnienie z zajęć szkolnych w celu odbycia rekolekcji wielkopostnych a poszanowanie zasady równouprawnienia kościołów i innych związków wyznaniowych
A
R
T
Y
K
U
Ł
Y
STUDIA Z PRAWA WYZNANIOWEGO
Tom 19 – 2016
ANNA TUNIA*
ZWOLNIENIE Z ZAJĘĆ SZKOLNYCH
W CELU ODBYCIA REKOLEKCJI WIELKOPOSTNYCH
A POSZANOWANIE ZASADY RÓWNOUPRAWNIENIA
KOŚCIOŁÓW I INNYCH ZWIĄZKÓW WYZNANIOWYCH
1. UWAGI WSTĘPNE
Dokonywanie zwolnień uczniów z zajęć szkolnych w celu udziału
w rekolekcjach wielkopostnych jest zagadnieniem obecnym w dyskursie naukowym od dawna, podejmowanym w aspekcie obecności religii
w publicznym systemie oświaty. Zagadnienie to stanowi jednocześnie jedną z najbardziej wrażliwych kwestii w stosunkach państwa ze
związkami wyznaniowymi, rozpatrywaną na tle poszanowania konstytucyjnych zasad demokratycznego państwa prawa1.
Celem niniejszego artykułu będzie ukazanie problemu zgodności
przepisów dotyczących zwolnień uczniów z zajęć szkolnych w celu
udziału w rekolekcjach wielkopostnych z zasadą równouprawnienia
kościołów i innych związków wyznaniowych, gwarantowaną w art.
*
Dr hab., Katedra Prawa Technologii Informacyjnych i Komunikacyjnych, Wydział
Prawa, Prawa Kanonicznego i Administracji, Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II,
Al. Racławickie 14, 20-950 Lublin, e-mail:
1
Zob. np. Jarosław Szymanek, „Nauczanie religii w szkole publicznej w orzecznictwie
Trybunału Konstytucyjnego (kwestie wybrane)”, w: Obecność religii w publicznym systemie
oświaty w aspekcie prawnym, red. Tadeusz J. Zieliński (Warszawa: Wydawnictwo Naukowe
ChAT, 2012), 63 i nn.
46
ANNA TUNIA
25 ust. 1 Konstytucji RP oraz zasadą równości wobec prawa, o której
mowa w art. 32 Konstytucji RP2.
W związku z tym w pierwszej kolejności wyjaśnienia będą wymagały podstawy prawne zwolnień uczniów z zajęć szkolnych, to znaczy
czy przepisy te przyjęte zostały zgodnie z obowiązującymi standardami
stanowienia prawa w Rzeczypospolitej Polskiej oraz do jakiej dziedziny prawa polskiego one należą, tj. prawa oświatowego regulującego
zasady działania systemu oświaty w Polsce, czy też prawa odnoszącego się do wolności religijnej jednostek. W następnej zaś kolejności
podjęte zostaną ustalenia dotyczące celu dokonywanych zwolnień oraz
podmiotów uprawnionych do ich otrzymania.
2. PODSTAWY PRAWNE ZWOLNIEŃ UCZNIÓW Z ZAJĘĆ SZKOLNYCH
Obowiązujący w Polsce fakultatywny model edukacji religijnej3,
zakłada że szkoła publiczna organizuje naukę religii określonego
wyznania, jeżeli wolę uczestniczenia w niej wyrazi odpowiednia liczba
zainteresowanych tym osób, tj. uczniów lub ich prawnych opiekunów4.
2
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz.U. Nr 78, poz.
483 z późn. zm.).
3
Model ten przyjęty został na pocz. lat 90-tych ub. stulecia. Szerzej: Artur Mezglewski,
„Kwestie problematyczne związane z wprowadzeniem nauczania religii do szkół publicznych w Polsce”, Prawo – Administracja – Kościół 3 (2005): 65-88; tenże, „Rozwiązania
tymczasowe w zakresie statusu lekcji religii oraz statusu pracowniczego katechetów w roku
szkolnym 1990/1991”, w: Prawo wyznaniowe w Polsce (1989-2009). Analizy – dyskusje –
postulaty, red. Dariusz Walencik (Katowice – Bielsko-Biała: Wydawnictwo Wyższej Szkoły
Bankowości i Finansów w Bielski Białej, 2009), 187-198; tenże, Polski model edukacji
religijnej w szkołach publicznych. Aspekty prawne (Lublin: Wydawnictwo KUL, 2009).
4
Według aktualnie przyjętych standardów wymóg ten istnieje, gdy w danej grupie
klasowej zainteresowanych jest nauką religii co najmniej 7 uczniów. Dla mniejszej liczby
uczniów lekcje religii powinny być organizowane w grupie międzyklasowej. Podstawą
jest pisemne oświadczenie zainteresowanych osób. Szerzej: Artur Mezglewski, „Usunięcie
i przywrócenie nauczania religii do szkół”, w: Katecheza dzisiaj – problemy prawne i teologiczne, red. Waldemar Janiga, Artur Mezglewski, (Krosno–Sandomierz: Wydawnictwo
Diecezjalne w Sandomierzu, 2000), 97-198; Waldemar Janiga, Artur Mezglewski, „Nauczanie religii w szkołach publicznych”, Roczniki Nauk Prawnych 9/1 (2001): 146; Paweł Borecki, „Dylematy konstytucyjności prawnych zasad nauczania religii i etyki w szkole publicz-
ZWOLNIENIE Z ZAJĘĆ SZKOLNYCH W CELU ODBYCIA REKOLEKCJI
47
Podstawę organizacji nauczania religijnego w publicznych szkołach
i przedszkolach stanowią przepisy ustawy z dnia 7 września 1991 r.
o systemie oświaty5 oraz rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej
z dnia 14 kwietnia 1992 r. w sprawie warunków i sposobu organizowania nauki religii w publicznych przedszkolach i szkołach6, wydanego na podstawie upoważnienia zawartego w art. 12 ust. 2 wymienionej ustawy, polecającego ministrowi właściwemu do spraw oświaty i wychowania, wydanie – w porozumieniu z władzami Kościoła
Katolickiego i Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego
oraz innych kościołów i związków wyznaniowych – aktu wykonawczego określającego sposób wykonywania przez szkoły zadań w zakresie
organizowania nauki religii7.
W rozporządzeniu tym zawarty został przepis (§10) uprawniający uczniów uczęszczających na szkolną naukę religii do otrzymania
zwolnienia z zajęć szkolnych w celu udziału w rekolekcjach wielkopostnych. Paragraf 10, ustęp 1, zdanie 1-sze tego rozporządzenia stanowi bowiem, że „uczniowie uczęszczający na naukę religii uzyskują trzy
kolejne dni zwolnienia z zajęć szkolnych w celu odbycia rekolekcji
wielkopostnych, jeżeli religia lub wyznanie, do którego należą, nakłada
na swoich członków tego rodzaju obowiązek”. W istocie zatem to nie
ustawa, lecz akt wykonawczy określił przesłanki oraz tryb organizacji
nauczania religijnego w szkołach publicznych8, włączając jednocześnie w zakres tego nauczania uczestnictwo uczniów w rekolekcjach
wielkopostnych.
Szczegółowe zasady odnoszące się do organizacji rekolekcji szkolnych – zgodnie z brzmieniem §10 ust. 1 zd. 3-cie rozporządzenia MEN
z 1992 r. – pozostawione zostały do uzgodnienia w drodze odrębnych
nej”, Państwo i Prawo 7 (2008): 65-66; tenże, „Zasada równouprawnienia wyznań w prawie
polskim”, Studia z Prawa Wyznaniowego 10 (2007): 143.
5
Tekst jedn. Dz.U. z 2015 r., poz. 2156 z późn. zm.
6
Dz.U. Nr 36, poz. 155 z późn. zm.
7
Zob. też: Henryk Misztal, „Gwarancje prawa międzynarodowego i polskiego w zakresie uprawnień rodziców do religijnego wychowania dzieci”, Studia z Prawa Wyznaniowego
1 (2000): 17-18.
8
Zob. Mateusz Pilich, „Prawne aspekty nauczania religii i krzewienia religijności
w szkołach publicznych”, w: Obecność religii w publicznym systemie oświaty w aspekcie
prawnym, red. Tadeusz J. Zieliński (Warszawa: Wydawnictwo Naukowe ChAT, 2012), 28.
48
ANNA TUNIA
ustaleń między organizującymi rekolekcje a szkołą. Ponieważ nie
sprecyzowano formy tych ustaleń, przyjmuje się, że chodzi tu o rodzaj
porozumienia zawartego między szkołą a organizującym rekolekcje
wielkopostne związkiem wyznaniowym, którego przedmiotem jest
ustalenie warunków dotyczących m.in. czasu ich przeprowadzenia.
Porozumienie takie może zostać zawarte w dowolnej formie, pisemnej
lub ustnej. Istotne jest by było ono wyrazem woli obu stron, a więc
w znaczeniu prawnym, było zgodnym oświadczeniem woli równouprawnionych podmiotów9.
W przypadku rekole (...truncated)