Die moeder-kind-verhouding by kinders met 'n gesplete lip en/of verhemelte en minimale-brein disfunksie

DIE MOEDER-KIND-VERHOUDING BY KINDERS MET 'N GESPLETE LIP EN/OF VERHEMELTE EN MINIMALE-BREINDISFUNKSIE RONEL STEENEKAMP B . A . (LOG) ( P R E T . ) Alberton Kinderleidingkliniek, Privaatsak X2805, Alberton, 1450. OPSOMMING Die doel van hierdie studie is om die invloed van 'n fisies waarneembare afwyking en 'n fisies nie-waarneembare afwyking op die moeder-kind-verhouding na te gaan. Die moeder-kind-verhouding by twee verskillende afwykings nl. gesplete lip en/of verhemelte en minimale-brein-disfunksie is bestudeer. Die verhouding tussen die moeder en haar kind is 'n kritiese faktor in die algemene ontwikkeling van die kind. Die kwaliteit van die verhouding kan 'n invloed he op latere verhoudinge wat die kind in sy lewe aangaan. Daar is gevind dat pre-, peri- en postnatalegebeure hierdie verhouding kan bei'nvloed. 'n Werkhipotese is gestel nl. dat die moeder-kind-verhouding betekenisvol swakker is by die ondersoekgroepe as die van die kontrolegroep. Ten einde die hipotese te bewys is "The Mother-Child-Relationship Evaluation"-vraelys ingevul deur moeders met kinders met die genoemde afwykings. Daar is egter gevind dat daar nie 'n beduidende verskil is in die moeder-kind-verhouding van moeders met kinders wat 'n gesplete lip en/of verhemelte het nie. Moeders met kinders met minimale-brein-disfunksie, is egter geneig om did kinders te verwerp. Reproduced by Sabinet Gateway under licence granted by the Publisher (dated 2012) SUMMARY The aim of this study is to investigate the influence of a physically observable defect and a non-observable defect on the mother-child relationship. Mother-child relationships of two defects viz. cleft lip and/or palate and minimal brain dysfunction were studied. The relationship between a mother and her child is a critical factor in the overall development of the child. The quality of the relationship can influence the child's subsequent relationships. It has been found that pre- peri- and postnatal events can influence this relationship. A working hypothesis was postulated viz. that the mother-child relationship is significantly weaker in the experimental groups than in the control group. To prove this hypotheses, the "Mother-Child-Relationship Evaluation" questionnaire was completed by mothers of children with the mentioned defects. However, it was found that there is no significant difference in the mother-child relationship in mothers of children with a cleft lip and/or palate. However, mothers of children with minimal brain dysfunction are inclined to reject these children. Die verhouding wat bestaan tussen die moeder en haar kind met 'n gesplete lip en/of verhemelte of haar kind met minimale-breindisfunksie is van teoretiese en praktiese belang. Die moeder-kindverhouding is 'n kritiese komponent in die aanpassing van elke kind op 'n latere stadium van sy lewe. Die verhouding het egter ook 'n invloed op die kind se spraak en taalontwikkeling. Enige teoretiese begrip van die kind met 'n gesplete lip en/of verhemelte of minimale-breindisfunksie en sy ontwikkeling, moet 'n studie insluit van die moeder se reaksie op die inisiele kennisneming van haar kind se probleem, hoe hierdie reaksie verander het met verloop van tyd, hoe hierdie reaksie The South African Journal of Communication Disorders, Vol. 27, 1980 Reproduced by Sabinet Gateway under licence granted by the Publisher (dated 2012) Moeder-kind verhouding 109 bygedra het tot die kind se spraakvaardigheid asook die algemene aanpassing van die kind. Die toepassing van hierdie kennis kom tot uiting in die beplanning van 'n remedierende program vir die kind. Die spraakterapeut moet bepaal wat die houding van die moeder is t.o.v. haar kind met 'n gesplete lip en/of verhemelte of minimale-brein-disfunksie en of hierdie verhouding 'n invloed het op prognose of die spraakprobleem teenwoordig. Hierdie verhouding moet dus in ag geneem word by die opstel van 'n terapieprogram. Die doel van hierdie studie is dus om die invloed van 'n fisies waarneembare afwyking en 'n fisies nie-waarneembare afwyking op die moeder-kind-verhouding na te gaan. Die vraag is of die moeder-kindverhouding by die kind met 'n gesplete lip en/of verhemelte of minimale-brein-disfunksie verskil in vergelyking met die moeder-kindverhouding by normale kinders. Die verhouding tussen die moeder en kind is essensieel vir die voortbestaan en ontwikkeling van die kind. Hierdie verbintenis tussen die moeder en haar kind is waarskynlik die sterkste verbintenis wat die mens aangaan. Die aanvanklike verhouding is 'n kritiese faktor in die algemene ontwikkeling van die kind. Meer spesifiek het dit 'n invloed op die intellektuele en verbaal-linguistiese ontwikkeling. Die sterkte en kwaliteit van hierdie verhouding kan ook 'n invloed he op die latere verhoudings wat die kind in sy lewe aangaan. Die houding van die moeder kan ook die kind se aanvaarding van homself en dus sy selfbeeld bei'nvloed. Tydens die periode van swangerskap vind daar baie emosionele skommelinge plaas, positief en negatief. Die moeder moet leer om haar verantwoordelikhede te verplaas van haarself na haar kind. Sy moet tot aanvaarding kom van die swangerskap en besef dat sy moeder word. Sy moet identifiseer met die fetus as integrale deel van haarself, maar ook van die fetus as individu. Hierdie aanvaarding ontstaan tydens die beweging van die fetus in die uterus. Die perinatale periode is 'n periode van uiterste sielkundige kwesbaarheid a.g.v. die fisiese en psigiese veranderinge wat plaasvind by die moeder en haar kind. Die geboorte is die klimaks van die swangerskap. Die moeder sien uit daarna om haar kind te aanskou. Die geboorte is die finale resultate van haar konflikte a.g:v. angs en vrees vir swangerskap en geboorte. Gebeure tydens die geboorteproses kan die moeder be'invloed in die ontwikkeling van 'n verhouding met haar kind. Indien dit nie 'n normale geboorte was nie, kan die moeder skuldig voel omdat sy beheer verloor het tydens die geboorteproses. Postnatale depressie kan hieraan toegeskryf word. Die moeder benut dus nie die periode direk na geboorte om 'n verhouding met haar kind te ontwikkel nie weens die invloed van verdowingsmiddels op haar en haar kind en postnatale ongerief. Die tydperk direk na geboorte word deur verskeie outoriteite as 'n uiters kritiese periode beskou in die ontwikkeling van die Die Suid-Afrikaanse Tydskrif vir Kommunikasieafwykings, Vol. 27, 1980 Reproduced by Sabinet Gateway under licence granted by the Publisher (dated 2012) 110 Ronel Steenekamp moeder-kind-verhouding. Die periode is baie kort en 'n komplekse interaksie bind die moeder en haar kind saam. Tydens die periode verkry die moeder oogkontak met haar kind, sy streel en soen hom, borsvoeding vind plaas en sy praat met die baba ten einde sy aandag te behou. Gedurende die eerste paar weke na geboorte word interaksie hoofsaaklik deur die huil van die baba bewerkstellig. Die huil bring die moeder in die posisie waar visuele, olfaktoriese en taktiele stimul (...truncated)