ENDÜSTRİYEL ELEMENİN SAYISAL MODELLEMESİ (1. BÖLÜM): AEY MODELİNİN GELİŞTİRİLMESİ VE SINANMASI
Madencilik, 2019, 58(1), 17-29
Mining, 2019, 58(1), 17-29
Orijinal Araştırma / Original Research
ENDÜSTRİYEL ELEMENİN SAYISAL MODELLEMESİ (1. BÖLÜM):
AEY MODELİNİN GELİŞTİRİLMESİ VE SINANMASI
NUMERICAL MODELLING OF INDUSTRIAL SCREENING (PART 1):
DEVELOPMENT AND VALIDATION OF DEM MODEL
E. Caner Orhana,*, Ahad Aghlmandi Harzanagha,**, Ş. Levent Ergüna,***
a
Hacettepe Üniversitesi, Maden Mühendisliği Bölümü, Ankara, TÜRKİYE
Geliş Tarihi / Received
: 16 Ağustos / August 2018
Kabul Tarihi / Accepted
: 23 Kasım / November 2018
ÖZ
Anahtar Sözcükler:
Modelleme,
Simülasyon,
Ayrık elemanlar yöntemi,
Endüstriyel eleme.
Eleme işlemi cevher hazırlama tesislerinde en yaygın kullanılan birim işlemlerden biridir. Taneli
malzemelerin hareketinin modellenmesi ve simülasyonu amacıyla Ayrık Elemanlar Yöntemi’nin
(AEY) cevher hazırlama alanında kullanımı özellikle 1990’lı yıllardan itibaren yaygınlaşmaya
başlamıştır. Pek çok birim işlemin (öğütme, stoklama, malzeme taşıma, manyetik ayırma vb.)
modellenmesinde başarıyla kullanılan AEY, çeşitli tasarım ve işlem değişkenlerinin etkilerini
sayısal olarak belirlenmesi ve işlemlerin optimize edilmesi çalışmalarında önemli katkılar
sağlamaktadır. Bununla beraber, ülkemizde bu yöntemin kullanıldığı az sayıda çalışmaya
rastlanmaktadır.
Bu çalışma kapsamında, AEY kullanılarak eleme işlemi modellenmektedir. Bu sayede, çeşitli
işletme ve tasarım değişkenlerinin eleme verimi ve elde edilen ürünlerin özellikleri üzerine
etkileri incelenmiştir. Ayrıca, pilot ölçekli bir endüstriyel elek ile eleme testleri gerçekleştirilerek,
simülasyonlardan elde edilen veriler ile aynı koşullarda pilot ölçekli testlerden elde edilen verilerin
karşılaştırılması sayesinde simülatörün tahmin gücü sınanmıştır. Elde edilen sonuçlar, simülasyon
sonuçlarının pilot ölçekli test sonuçları ile oldukça yüksek uyum sergilediğini göstermektedir.
ABSTRACT
Keywords:
Modelling,
Simulation,
Discrete element modelling,
Industrial screening.
Screening is one of the most widely used unit operations in mineral processing plants. The use
of Discrete Element Modelling (DEM) for the modelling and simulation of granular material in the
area of mineral processing started to widespread since 1990s. DEM, which has been successfully
used in modelling of many unit operations (grinding, storage, material handling, magnetic
separation, etc.), provides significant contributions to the studies for the quantification of the
effects of various design and operating conditions and optimization of operations. Nevertheless,
in Turkey, only a small number of studies are encountered where this method is utilized.
In this study, screening operation is modelled using DEM. By this means, the effects of various
design and operating variables on the screening efficiency and on the product characteristics
were investigated. Additionally, by conducting screening tests on a pilot scale industrial screen,
the predicting capability of the simulator was verified by comparing the data obtained from the
simulations with the pilot scale tests at the same conditions. The results show that the simulation
results present very good agreement with the pilot-scale test results.
* Sorumlu yazar / Corresponding author: • https://orcid.org/0000-0003-2741-0782
** • https://orcid.org/0000-0003-3475-7338
*** • https://orcid.org/0000-0002-6500-7540
17
E.C. Orhan, et.al / Scientific Mining Journal, 2019, 58(1), 17-29
GİRİŞ
Eleme işlemi cevher hazırlama tesislerinde en
yaygın uygulanan birim işlemlerden birini oluşturmaktadır. Cevherin maden sahasından üretilmesi
ile başlayan ve belirli bir süreç sonucu kullanılmaya uygun hale getirilmesi süreci içinde değişik
amaçlarla kullanılmaktadır. Eleklerden, boyuta
göre sınıflandırma, kırıcılara girecek malzeme boyut aralığını sınırlandırma, susuzlandırma, şlam
temizleme, katı kazanımı, yıkama, vb. pek çok
amaç için faydalanılmaktadır (Mular vd., 2002).
Eleme işlemi cevher hazırlama ve diğer pek çok
alanda (gıda, tekstil, vb.) yaygın olarak uygulanmaktadır. Eleklerin tasarımı, boyutlandırılması
ve ayrım etkinliği, bir cevher hazırlama tesisinde
hedef ürünlerin miktar ve özellikleri, toplam güç
tüketimi ve kırıcıların etkin olarak çalışması ve sonuç olarak tesisin karlılığına doğrudan etki etmektedir. Bu nedenle, eleklerin modellemesi ile ilgili
geçmişte çok sayıda çalışma yapılmıştır. Ancak,
ekipmanın performansını ve ürün özelliklerini etkileyen çok sayıda değişken olması, bazı değişkenlerin birbirleriyle ilişkili olması gibi sebeplerle,
büyük bir kısmı ampirik veya yarı-ampirik olan
modeller geliştirilebilmiştir. Günümüzde kullanılmakta olan elek modelleri, çok sayıda tesis
verisinden elde edilmiş performans verilerinden
oluşan bir veri tabanına ihtiyaç duyan ve doğru
uygulanması oldukça fazla tecrübe gerektiren
modellerdir (Elskamp ve Kruggel-Emden, 2014).
Bu nedenle, modelleme tekniklerinin ekipman
boyutlandırma ve özellikle elek ürünlerinin boyut
dağılımını belirleme amacıyla uygulanması kısıtlı
kalmaktadır.
ji, vb. pek çok alanda; taneli malzemelerin hareketleri, birbirleri ve temas ettiği yapılar üzerindeki
etkiler (örn. aşınma), mekanik etkiler (örn. tork),
elektrostatik etkileşimler, ısı transferleri, vb. hesaplamaların yapılmasını mümkün kılmaktadır.
Bu sayede, işlemlerin optimizasyonu, ekipman
tasarımı, etkileşimlerin ayrıntılı incelenmesi, vb.
çalışmalarda, yardımcı bir mühendislik aracı olarak kullanılmaktadır.
Cevher hazırlama alanında AEY’in kullanımına
yönelik olarak, dünya literatüründe oldukça çok
sayıda çalışma bulunmasına karşın, ülkemizde
bu konuda yapılan az sayıda çalışmaya rastlanmaktadır.
Ayrık elemanlar yöntemi (AEY) ilk olarak Cundall ve Strack (1979) tarafından zemin mekaniği alanında kullanımı amacıyla önerilen sayısal
modelleme yöntemlerinden biridir. Taneli malzemelerin hareketlerinin belirlenmesi amacıyla ortaya çıkan bu modelleme yönteminin; boyut küçültme, sınıflandırma, zenginleştirme, vb. konuları
kapsayan cevher hazırlama alanında kullanıldığı
araştırmalar ise bilgisayar teknolojisindeki gelişmelere paralel olarak özellikle 90’lı yıllarda hız kazanmıştır. Cevher hazırlamada pek çok ekipmanın ve birim işlemin modellenmesinde bu yöntem
kullanılabilmektedir.
Sayısal bilgisayar destekli simülasyonların kullanımı, eleklerin yanı sıra pek çok proses ekipmanlarında tane davranışlarının modellenmesinde gün geçtikçe yaygınlaşmaktadır (Cleary vd.,
2003). Eleklerin modellenmesi için, işlem ve tasarım değişkenlerinin etkisinin ayrıntılı olarak ifade
edilmesinde konvansiyonel yaklaşımlar yetersiz
kalmaktadır. Bu nedenle, konvansiyonel modellerin yanı sıra sayısal modelleme yöntemleri kullanılmaya başlanmıştır.
Özellikle bilyalı değirmenlerde bilya hareketinin 2
ve 3 boyutta incelenmesi, değirmenin harcadığı
gücün hesaplanması ve astarlarda meydana
gelen aşınmanın incelenmesine yönelik oldukça
çok sayıda çalışma bulunmaktadır (Mishra ve
Rajamani, 1992). Bunun yanı sıra literatürde, titreşimli değirmen (Yokoyama vd., 1996), silo (Langston vd., 1995), ji (...truncated)