Wealth as Generosity in Giving: Linguistic and Theological Study of 1Tm 6:17-19
Wrocławski Przegląd Teologiczny
29 (2021) 1, 71–93
Wrocław Theological Review
Dominik Tomczyk
Chrześcijańska Akademia Teologiczna w Warszawie, Polska
ORCID: 0000-0003-0023-9153
Bogactwo jako hojność dawania.
Analiza lingwistyczno-teologiczna 1Tm 6,17-19
Wealth as Generosity in Giving:
Linguistic and Theological Study of 1Tm 6:17-19
Abstr act: The author of the article provides a linguistic and theological study of
the text from 1Tm 6:17-19, which is a sort of “instruction” offered by the author of
the Letter on the Christian attitude towards wealth. Each one of these three verses is
analysed separately. The paper draws the reader’s attention to the fact that the material
riches owned by a man is a gift from God and brings with itself a threefold accountability: to man, to society and to God. The text under study underlines two main
components of wealth which are captured by the adjectives εὐμετάδοτος (generosity
beyond measure) and κοινωνικός (the social dimension of wealth). God’s intention
for providing men with tangible assets (wealth) is, primarily, doing good to others,
also by generous sharing of their possessions. We should perceive wealth from the
eschatological point of view which ought to influence the present attitude of wealthy
people. A rich man should put his trust not in ephemeral and temporary things but in
God who is everlasting and eternal. He is the source of all abundance and wealth. Rich
Christians should imitate God in His universal attitude of sharing with everybody.
Keywords: wealth, First Letter to Timothy, Apostle Paul, generosity, doing good,
solidarity, ethics
Abstr akt: Autor artykułu przedstawia analizę lingwistyczno-teologiczną tekstu
1Tm 6,17-19, który jest swego rodzaju „instrukcją” autora Listu na temat postawy
chrześcijanin wobec bogactwa. Każdy z trzech wierszy analizowany jest oddzielnie.
Autor artykułu zwraca uwagę na fakt, że posiadane bogactwo materialne stanowi dar
Boga dla człowieka, uwidaczniający się w potrójnej odpowiedzialności: przed samym
sobą, przed społeczeństwem oraz przed Bogiem. Analizowany tekst podkreśla dwa
główne elementy bogactwa, wyrażone przez przymiotniki εὐμετάδοτος (hojność ponad
miarę) oraz κοινωνικός (społeczny wymiar bogactwa). Bożym zamiarem udzielania
człowiekowi dóbr materialnych (bogactwa) jest przede wszystkim czynienie dobra
DOI: 10.34839/wpt.2021.29.1.71-93
© Papieski Wydział Teologiczny we Wrocławiu
72
Dominik Tomczyk
względem innych, także poprzez hojne dzielenie się z innymi swoją majętnością. Na
bogactwo winniśmy patrzeć z perspektywy eschatologicznej, która wpływać powinna na teraźniejsze postawy ludzi bogatych. Bogaty człowiek winien pokładać swoją
nadzieję nie w tym, co ulotne i tymczasowe, ale w Bogu, który jest trwały i wieczny.
To On stanowi źródło wszelkiej obfitości i bogactwa. Bogaci chrześcijanie powinni
naśladować Boga w Jego uniwersalnej postawie dzielenia się ze wszystkimi.
Słowa kluczowe: bogactwo, Pierwszy List do Tymoteusza, Paweł Apostoł, hojność, czynienie dobra, solidarność, etyka
Z
agadnienie bogactwa nie należy do centralnych pojęć teologii Nowego
Testamentu. Pomimo że temat ten występuje w nauczaniu Pawła Apostoła,
nie jest on szczególnie badany w literaturze biblijno-teologicznej1. W Pierwszym
Liście do Tymoteusza znajdujemy skoncentrowane nauczanie Pawła na temat
relacji chrześcijan do dóbr materialnych2. Jest on kluczowy dla właściwego rozumienia Pawłowej myśli moralnej w zakresie szeroko rozumianego bogacenia się
i bogactwa chrześcijan. Tym bardziej zagadnienie to zasługuje na szczegółowe
badania, gdy weźmiemy pod uwagę relację chrześcijan pierwotnego Kościoła
1
2
Por. S. Hałas, Chciwość pieniędzy korzeniem wszelkiego zła według 1 Tm 6, 9–10, „Ruch
Biblijny i Liturgiczny” 40 (1987), nr 4, s. 297–305; P. Dschulnigg, Warnung vor Reichtum
und Ermahnung der Reichen 1 Tim 6,6-10.17-19 im Rahmen des Schlußteils 6,3-21, „Biblische
Zeitschrift” 37 (1993), nr 1, s. 60–77; S. Bénétreau, La richesse selon 1 Timothée. 6, 6-10 et
6, 17-19, „Études théologiques et religieuses” 83 (2008) 1, s. 49–60; N. Neumann, Kein
Gewinn = Gewinn. Die kynisch geprägte Struktur der Argumentation in 1 Tim 6:3-12, „Novum Testamentum” 51 (2009), nr 2, s. 127–147; A.J. Malherbe, Godliness, Self-Sufficiency,
Greed, and the Enjoyment of Wealth. 1 Timothy 6:3–19: Part I, „Novum Testamentum”
52 (2010), nr 4, s. 376–405; A.J. Malherbe, Godliness, Self-Sufficiency, Greed, and the
Enjoyment of Wealth. 1 Timothy 6:3–19: Part II, „Novum Testamentum” 53 (2011), nr 1,
s. 73–96; M.E. Sheldon, The Apostle Paul’s Theology of Good Works, with Special Emphasis
on 1 Timothy 6:17–19, Wake Forest 2012 (niepublikowana praca doktorska); V. de Verlyn,
K.R. Krell, Paul and Money: A Biblical and Theological Analysis of the Apostle’s Teachings
and Practices, Grand Rapids 2015; G.G. Hoag, Wealth in Ancient Ephesus and the First
Letter to Timothy: Fresh Insights from Ephesiaca by Xenophon of Ephesus, seria: Bulletin
for Biblical Research Supplement 11, Winona Lake 2015; J. Wilk, Jak właściwie korzystać
z bogactw materialnych? Rady dla ludzi bogatych zawarte w 1 Tm 6,17-19, [w:] Sprawiedliwość i miłość społeczna. Refleksja interdyscyplinarna w 90-lecie (Archi)diecezji Katowickiej,
A. Wuwer (red.), Katowice 2015, s. 160–174; D. Tomczyk, Φιλαργυρία – czy jedyny korzeń
wszelkiego zła? Analiza 1 Tm 6,10a, „Ruch Biblijny i Liturgiczny” 73 (2020), nr 1, s. 5–23.
Mimo że problem autorstwa 1Tm nie został ostatecznie rozstrzygnięty, autor artykułu
wymienia Pawła Apostoła jako autora Listu. Por. S. Haręzga, Pierwszy i Drugi List do Tymoteusza. List do Tytusa. Wstęp. Przekład z oryginału. Komentarz, seria: Nowy Komentarz
Biblijny. Nowy Testament 14, Częstochowa 2018, s. 34–53.
Bogactwo jako hojność dawania…
73
do ówczesnego systemu wartości i moralności Imperium Rzymskiego3 oraz do
stoickiej myśli filozoficznej związanej z pojęciem αὐτάρκεια.
W tym kontekście być może słuszna jest teza Paula Trebilco, że dobra materialne i bogactwo w ogóle mogły być prawdziwym problemem w społeczności
pierwotnego Kościoła, choć nie dysponujemy wprost dowodami potwierdzającymi ten stan rzeczy4. Obecność różnych poziomów klas społeczno-ekonomicznych
w społeczności ówczesnego Kościoła nie jest niczym niezwykłym. Stanowiło to
jednak pewne wyzwanie dla jedności i budowania właściwych relacji między
grupami społeczeństwa w jego różnych warstwach5.
Nie dziwi zatem fakt, że temat bogactwa i bogatych chrześcijan w gminie
efeskiej pojawił się w 1Tm 6 z taką siłą. Możliwe, że poruszana kwestia nie
dotyczyła tylko tego Kościoła, lecz miała szerszy zasięg. W naszych badaniach
nie interesuje nas jednak analiza statusu ekonomicznego i społecznego ludzi
bogatych, ale przede wszystkim apostolskie parenetyczne nauczanie na temat
bogactwa jako takiego.
W tej perspektywie dokonamy analizy perykopy tekstu 1Tm 6,17-19, omawiając jej poszczególne wiersze. W oparciu o analizy lingwistyczne i semantyczne
używanych przez autora Listu określeń, chcemy odpowiedzieć (...truncated)