Erișkin Akut Kardiyojenik Șoklu Hastalarda Veno-Arteriyel Ekstra-korporeal Membran Oksijenasyon Desteği: Retrospektif Analiz

Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası 2017, 70 (2) CERRAHİ TIP BİLİMLERİ/ SURGICAL SCIENCES Araștırma Makalesi / Research Article DOI: 10.1501/Tıpfak_000000974 Erișkin Akut Kardiyojenik Șoklu Hastalarda Veno-Arteriyel Ekstra-korporeal Membran Oksijenasyon Desteği: Retrospektif Analiz Veno-Arterial Extracorporeal Membrane Oxygenation Support in Adults With Acute Cardiogenic Shock: A Retrospective Analysis Mehmet Çakıcı1, Çağdaș Baran1, Evren Özçınar1, Ali İhsan Hasde1, Mustafa Bahadır İnan1, Serkan Durdu1, Mustafa Șırlak1, Ahmet Rüçhan Akar1 1 Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi, Kalp ve Damar Cerrahisi ABD, Cebeci Kalp Merkezi, Ankara, Türkiye y Amaç: Ekstrakorporeal Membran Oksijenatör Sistemi (ECMO), respiratuar, kardiyak veya kombine yetmezliği olan hastalarda, hayat kurtarıcı bir teknik olarak kullanılmaktadır. Bu çalıșmada, refrakter kardiyojenik șok (RKS) nedeniyle veno-arteriyel ekstrakorporeal membran oksijenasyon (VA-ECMO) desteği gereken hastaların sonuçlarını değerlendirmek amaçlanmıștır. Gereç ve Yöntem: Kliniğimizde, “Mart 2010 - Kasım 2016” yılları arasında, RKS nedeniyle VA-ECMO desteğine alınan hastaların sonuçları retrospektif olarak analiz edildi. Toplam 189 hastaya RKS nedeniyle (127’i erkek, yaș ortalaması = 56.6 ± 12.0; BSA ortalaması=1,85 ± 0,19) VA-ECMO implantasyonu yapıldı. Tüm hastaların demografik ve klinik dataları incelendi. Bulgular: Ortalama VA-ECMO desteği süresi, 172.8 ± 234.2 saat (4-1920 saat) olarak hesaplandı. VAECMO desteğinden ayrılabilme (n=92; 48.6 %), toplam survey (n=74, 39.2 %) ve ECMO desteği sırasında görülen vasküler (n=21, 11.1%) ve nörolojik (n=11, 5.8%) komplikasyon oranlarının literatür ile benzerlik gösterdiği tespit edildi. Sonuç: ECMO desteğindeki hastalar çoğunlukla multi-sistemik komplikasyonlara bağlı kaybedilmektedir. ECMO sistemlerindeki ve tekniklerindeki gelișim ile birlikte, mevcut hasta populasyonundaki sağkalım oranları artmakta ve olușabilecek komplikasyon oranları azalmaktadır. Özellikle son on yılda, hibrid ECMO sistemlerinin ve adjuvan kateter aracılı girișimlerin kullanılması, VA-ECMO desteğindeki hastaların hızlı ve güvenli bir șekilde düzelmesine katkı sağlamaktadır. Ülkemizde, daha fazla merkezde, ECMO ile ilgili deneyimin artması, bu tedaviden faydalanan hasta sayısında belirgin artıș olmasını sağlayacaktır. Anahtar Kelimeler: Ekstrakorporeal Membran Oksijenatörü, Refrakter Kardiyojenik Șok, Respiratuar Yetmezlik, Kalp Yetmezliği Aim: Extracorporeal membrane oxygenation (ECMO) appears to be a technically feasible rescue strategy for patients with respiratory and/or circulatory failure. This retrospective study was designed to evaluate and report the outcomes of patients who require veno-arterial extracorporeal membrane oxygenation (VA-ECMO) support for refractory cardiogenic shock (RCS). Material and Metod: We conducted a retrospective, observational study of consecutive patients with RCS treated with VA-ECMO support at a single transplant center from March 2010 until November 2016. Overall, 189 patients underwent VA-ECMO for RCS (127 men, aged 56.6 ± 12.0 years; BSA, 1.85 ± 0.19). Demographic and clinical datas were reviewed for all patients. Results: The mean duration for VA-ECMO support was 172.8 ± 234.2 hours (range; 4–1920 hours). Succesful weaning (n=92; 48.6 %), overall survival (n=74, 39.2 %), vascular (n=21, 11.1%) and neurologic (n=11, 5.8%) complication rates were similar in literature. Geliș Tarihi : 27.07.2017  Kabul Tarihi: 14.11.2017 İletișim Prof. Dr. A. Ruchan Akar E-posta: GSM: +90 533 646 06 84 Fax: +90 312 362 56 39 Department of Cardiovascular Surgery, Heart Center, Ankara University School of Medicine, Dikimevi, Ankara, 06340 Turkey Conclusion: Patients with VA-ECMO support are usually being lost due to multisystemic complications. Improvements in ECMO systems and advanced technical aspects result in better survival and less complication rates in critical patient population. In the last decade, use of hybrid ECMO systems and adjuvant catheter based interventions achieved a fast and safer recovery in this group. Advanced number of patients will use this chance in our country with improvement of experience in more centre. Key Words: Extracorporeal Membrane Oxygenator, Refractory Cardiogenic Shock, Respiratuary Failure, Heart Failure Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası 2017, 70 (2) Ektrakorporeal Membran Oksijenasyonu (ECMO), respiratuar, kardiyak veya kombine yetmezliği olan hastalarda, günler hatta haftalar süren destek sağlanması amacıyla giderek artan oranlarda uygulamaya girmektedir. İzole respiratuar yetmezliği olan hastalarda veno-venöz ECMO, hastada yeterli akciğer kapasitesi sağlanana kadar uygulanabilmektedir. Veno-arteriyel (VA) ECMO ise, kardiyak veya kardiyopulmoner kompansasyon için tercih edilmektedir. Günümüzde, refrakter kardiyojenik şok (RKS) ve dolaşım yetmezliğinin mortalitesi %65 den fazladır (1,2). Veno-arteryel Ekstrakorporeal Membran Oksijenatör (VA-ECMO) desteği, acil dolaşım stabilizasyonu ve kalıcı mekanik destek tedavilerine köprülemede kurtarma tedavisi olarak kullanılmaktadır (3,4). 2012 Extracorporeal Life Support Organization (ELSO) datalarına göre, taburculuk survey oranları % 46 (%33-66) olarak verilmiştir (5). VA-ECMO ile tedavi edilen RKS olgularının survey oranları gün geçtikçe artmaktadır. Bu çalışmada, kliniğimizdeki 6 yıllık VAECMO deneyimi, kullanılan farklı yöntemler, avantaj ve dezavantajları ile sonuçlarımızı tartıştık. Gereç ve Yöntem Kliniğimizde, “Mart 2010-Kasım 2016” yılları arasında, RKS nedeniyle VAECMO desteği sağlanan hastalar retrospektif olarak analiz edildi. 18 yaş altı hastalara ait veriler çalışmaya dahil edilmedi. Çalışmanın sonlanım noktaları; ECMO destek süresi, yoğun bakım ve hastane yatış süresi, ECMO desteğine bağlı komplikasyonlar ve survey olarak belirlendi. ECMO devresi için sürekli akımlı sentrifugal pompa (Jostra Rotaflow; Maquet Cardiopulmonary, Rastatt, Germany) ve oksijenatör (Jostra Quadrox; Maquet Cardiopulmonary, Rastatt, Germany) kullanıldı. Perfüzyon devresindeki prime, Ringer Laktat ile hazırlandı ve başlangıç olarak heparin (1000 IU/ litre) eklendi. 112 Periferik ECMO kurulumu için damar seçimi cerrahın tercihine bağlıydı. Acil vakalarda USG eşliğinde perkütan ana femoral arter ve ven kanülasyonu yatak başı uygulandı. Nispeten stabil hastalarda (İABP veya CPB desteği olanlarda), 8-10mm PTFE greft (Fusion Vascular Graft; Maquet Cardiovascular, Wayne, NJ), distal ekstremite iskemisinden korunmak ve daha iyi serebral perfüzyon sağlanabilmesi için sağ subklavyen artere anastomoz edildi. Arter kanülü bu greft içerisine, yerleştirilerek sabitlendi. Venöz hat için femoral ve juguler venler hedef damar olarak seçildi. Hastalara, kanüller yerleştirilmeden önce heparin, bolus olarak 100U/kg verildi. Takiben 6 saatlik aralarla bakılan, ACT (160-180) ve aPTT (60-80 saniye) değerlerine göre heparin infüzyonu başlanıldı. Santral Kanülasyon Post-kardiotomi, kardiyopulmoner bypassdan (C (...truncated)