Diyabetik ve Diyabetik Olmayan Sıçanlarda Flep Yașayabilirliğine “Rosiglitazon”un Etkisinin Araștırılması

Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası 2012, 65 (2) CERRAHİ TIP BİLİMLERİ/SURGICAL SCIENCES DOI: 10.1501/Tıpfak_000000821 Araştırma Makalesi/Research Article Diyabetik ve Diyabetik Olmayan Sıçanlarda Flep Yașayabilirliğine “Rosiglitazon”un Etkisinin Araștırılması Effects of Rosiglitazone on Flap Viability in Diabetic and Non-Diabetic Rats Burak Kaya1, Hakan Ergün2, Mert Demirel3, Serdar Mehmet Gültan1, Murat Emiroğlu1, Aylin Okçu Heper4 1 Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi, Plastik Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi A.D. 2 Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi, Tıbbi Farmakoloji A.D. 3 Lokman Hekim Hastanesi, Plastik Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Kliniği, Sincan, Ankara 4 Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi, Tıbbi Patoloji A.D. γ Amaç: Peroksizom proliferatör aktive reseptör- agonisti olan rosiglitazon, inflamasyonu, serbest oksijen radikali olușumunu ve lipid peroksidasyonunu azaltan bir oral antidiyabetiktir. Bu çalıșmada diyabetik olan ve olmayan sıçanlarda rosiglitazonun flep yașayabilirliğine etkisi araștırılmıștır. Gereç ve Yöntem: İntraperitoneal alloksan uygulaması ile diyabetik hale getirilen (n=16) ve diyabetik olmayan (n=16) toplam 32 adet sıçan çalıșmaya dahil edildi. Operasyondan 4 gün önce sıçanların yarısına plasebo, yarısına 3 mg/kg oral rosiglitazon bașlandı ve uygulamalara postoperatif 7 gün boyunca devam edildi. Sıçan dorsumunda 3 X 9 cm’lik kaudal tabanlı deri flebi planlandı. Flep kaldırılmadan önce iki noktadan lazer Doppler akım ölçer ile kan akım ölçümü yapıldı. Ölçümler, flep kaldırıldıktan hemen sonra ve postoperatif 7. gün tekrarlandı. Postoperatif 7. günkü ölçümlerden sonra flepler fotoğraflanıp, nekroz alanı/tüm flep alanı yüzdesi hesaplandı. Fleplerin nekrotik-yașayan bölge geçiș sınırından tam kat biyopsi alınarak ıșık mikroskopuyla histopatolojik olarak incelendi. Akım ölçüm sonuçları, flep nekroz yüzdeleri ve biyopsi materyallerinin mm2’sindeki lökosit sayıları karșılaștırıldı. Bulgular ve Sonuç: Rosiglitazon tedavisi ile sıçanların kan șekerlerinde bazale göre değișiklik izlenmedi. Hem diyabetik hem de diyabetik olmayan sıçanlarda rosiglitazon tedavisi ile % nekroz anlamlı olarak azaldı. Diyabetik olan ve olmayan sıçanların % nekrozları arasında fark saptanmadı. Tedavi ve kontrol gruplarında diyabet durumu ne olursa olsun lazer Doppler ile ölçülen preoperatif akımlar benzerken, postoperatif 7. günde rosiglitazon grubunda anlamlı olarak yüksekti. Diyabetik olmayan grupta rosiglitazon tedavisi alan sıçanların lökosit sayıları daha düșük bulunurken diyabetik sıçanlarda bu fark gözlenmedi. Diyabetik ve diyabetik olmayan sıçanlarda, rosiglitazon kullanımı flep yașayabilirliğini artırmıștır. Rosiglitazonun bu etkisi kan șekerini düșürücü etkiden bağımsızdır. Anahtar Sözcükler: Diyabetes mellitus, flep yașayabilirliği, lazer Doppler akım ölçer, nekroz, rosiglitazon. γ Aim: Rosiglitazone, a peroksisome proliferator activated receptor- agonist, is an oral antidiabetic agent that decreases inflammation, free oxygen radical generation and lipid peroxidation. This study was planned to evaluate the effects of rosiglitazone on flap viability in diabetic and nondiabetic rats. Methods: 32 rats (16 non-diabetic, 16 diabetic after alloxan injection) were included in the study and randomized as control and Rosiglitazone groups. 4 days before the operation, Rosiglitazone treatment were begun to rosiglitazone group and the treatment was continued until the 7 th postoperative day. Laser Doppler recordings were made from two points on the planned skin flap, before the flap elevation, just after the flap elevation and at the postoperative 7th day. Flaps were photographed and necrosis % was calculated. Full thickness biopsies were examined for leukocyte count determinations. Geliș Tarihi: 15.04.2012 • Kabul Tarihi: 29.05.2012 İletișim Dr. Burak Kaya Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Plastik Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi A.D. Tel: 595 66 32 E-posta : Results and Conclusion: Blood glucose levels were not changed by rosiglitazone therapy. Necrosis percentages of diabetic and non-diabetic rats were significantly reduced by rosiglitazone therapy while necrosis % was similar between the diabetic and non-diabetic rats. In both diabetic and non-diabetic groups preoperative laser Doppler recordings were similar in rosiglitazone or control groups, whereas recordings were significantly higher in the rosiglitazone group at the postoperative 7th day. Non-diabetic rats on rosiglitazone had lower leukocyte counts than those on placebo, but this difference was not seen in the diabetic group. Rosiglitazone improved flap viability in both diabetic and non-diabetic rats. This effect of rosiglitazone was independent of its blood glucose lowering effect. Key Words: Diabetes mellitus, flap viability, laser Doppler flow meter, necrosis, rosiglitazone. Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası 2012, 65 (2) Form ve fonksiyonun oluşturulmasında plastik cerrahların vazgeçilmez silahları olan fleplerin kaldırıldıktan sonra, tam veya kısmi olarak nekroza gitmesi klinik uygulamalarda hala ciddi bir sorundur. Flep uygulaması gereken birçok hastada eşlik eden hastalık olarak diyabetes mellitus görülmektedir ve literatürde diyabetes mellitusun flep yaşayabilirliğine olumsuz etkisini göstermiş çalışmalar mevcuttur (1-3). Rosiglitazon, thiazolidinedion grubu içinde yer alan ve oral antidiyabetik olarak kullanılan bir ajandır. Peroksizom proliferatör aktive reseptör-γ agonisti olan thiazolidinedionlar, glukoz ve lipid metabolizmasını etkileyen genlerin transkripsiyonunu aktive edici etkileri yanında adipozit diferansiyasyonunu da arttırırlar ve tüm bu etkileri nedeniyle oral antidiyabetik olarak klinik kullanıma girmişlerdir (4-7). Bu etkilerinden başka thiazolidinedionlar adiponektinin ekspresyon ve sekresyonunu arttırmak, tümör nekrozis faktör alfa (TNF-α)nın, interlökin-6 (IL-6)nın ekspresyonunu azaltmak ve lipid peroksidasyonunu önlemek suretiyle inflamasyonu ve bunlardan kaynaklanan oksidatif stresi azaltırlar (5,8-10). Rosiglitazonun hem glisemik kontrol sağlayıcı hem de inflamasyon ve oksidatif stresi azaltıcı etkileri dikkate alınarak bu çalışma planlanmış; oluşturulan diyabet modelinde ve diyabetik olmayan sıçanlarda flep yaşayabilirliği üzerine etkileri çalışılmıştır. Materyal Metod Çalışmada ağırlıkları 250-350 gram arasında değişen toplam 32 adet, Wistar albino cinsi erkek sıçan kullanıldı. Sıçanlar hayvan laboratuvarında uygun kafeslerde, 21±2 º C sıcaklıkta ve 12 saat aydınlık-12 saat karanlık ritminin sağlandığı koşullarda barındırıldı. Hayvanlar standart sıçan yemi ile beslendi, herhangi bir diyet ya da su kısıtlaması yapılmadı. Çalışma için kullanılacak tüm sıçanların bazal kan şekeri ölçümleri sıçanların kuyruk kanından alınan kanda Optium XceedTM şeker ölçüm cihazı ile yapıldı. Her bir grupta 16 adet ol120 mak üzere sıçanlar, randomizasyon yöntemi ile öncelikle 2 gruba ayrıldı. Đlk grupta yer alan sıçanlar diyabetik olmayan çalışma grubunu temsil etti (...truncated)