COMMENTARY OF THE JUDGMENT OF THE WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY IN ŁÓDŹ OF 9 MAY 2019, REF. ACT: III SA/ŁD 1089/18 (ELECTRONIC DELIVERY – ART. 391 OF THE CODE OF ADMINISTRATIVE PROCEDURE)

Received: 16.03.2020 Accepted: 17.06.2020 Published: 30.09.2020 Roczniki Administracji i Prawa Annuals of The Administration and Law 2020, XX, z. 3: s. 333-347 ISSN: 1644-9126 DOI: 10.5604/01.3001.0014.4289 https://rocznikiadministracjiiprawa.publisherspanel.com Kamil Majewski* Nr ORCID: 0000-0003-3775-2815 GLOSA DO WYROKU WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W ŁODZI Z DNIA 9 MAJA 2019 R., SYGN. AKT: III SA/ŁD 1089/181 (DORĘCZENIE DROGĄ ELEKTRONICZNĄ – ART. 391 K.P.A.) COMMENTARY OF THE JUDGMENT OF THE WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY IN ŁÓDŹ OF 9 MAY 2019, REF. ACT: III SA/ŁD 1089/18 (ELECTRONIC DELIVERY – ART. 391 OF THE CODE OF ADMINISTRATIVE PROCEDURE) Streszczenie: Niniejsza glosa porusza przede wszystkim problematykę doręczenia pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Autor wskazuje wynikające z aktualnie obowiązujących przepisów prawa wymogi niezbędne do zastosowania tej formy, skutki jej stosowania oraz wzajemną relację tej instytucji procesowej i formy tradycyjnej. Opracowanie uwzględnia również szeroko rozumiany kontekst tych regulacji, począwszy od instytucji odwołania w ogólności, przez znaczenie doręczenia i określenie skutków prawnych, jakie za sobą pociąga, aż do obowiązków organu administracji publicznej w tym zakresie i wpływ na sytuację strony postępowania. Autor podziela pogląd WSA w Łodzi, zgodnie z którym „próba doręczenia decyzji w sposób tradycyjny, tj. pocztą, w sytuacji, gdy adresat żąda doręczenia w formie elektronicznej, skutkuje tym, że wobec nieodebrania przesyłki organ nie może powołać się na fikcję doręczenia (podwójnie awizowana przesyłka) wynikającą z art. 44 § 4 KPA” oraz przedstawia argumenty na poparcie tej tezy. Słowa kluczowe: doręczenie drogą elektroniczną, środki komunikacji elektronicznej w k.p.a., fikcja doręczenia, niedopuszczalność odwołania mgr prawa; Uniwersytet Śląski w Katowicach, Wydział Prawa i Administracji, Instytut Nauk Prawnych (doktorant). Źródła finansowania publikacji: środki własne autora; e-mail: . 1 Legalis nr 1924273. * 334 ROCZNIKI ADMINISTRACJI I PRAWA. ROK XX Summary: This gloss concerns primarily the issue of delivery of letters by electronic means of communication. The author indicates the requirements resulting from the currently applicable provisions of law necessary to apply this form, the effects of its application and the mutual relationship of this procedural institution and the traditional form. The study also takes into account the broadly understood context of these regulations, ranging from the institution of appeal in general, through the importance of service and determination of the legal consequences it entails, to the obligations of a public administration authority in this respect and the impact on the situation of a party to proceedings. The author shares the view of the WSA in Łódź, according to which «an attempt to deliver a decision in a traditional way, i.e. by post, when the addressee requests electronic delivery, results in the fact that the authority cannot rely on the fiction of delivery due to failure to collect the parcel (twice advised parcel) resulting from art. 44 § 4 of the Code of Administrative Procedure.» and presents arguments in support of this thesis. Keywords: electronic delivery, electronic means of communication in the Code of Administrative Procedure, fiction of delivery, inadmissibility of appeal Teza: Próba doręczenia decyzji w sposób tradycyjny, tj. pocztą, w sytuacji, gdy adresat żąda doręczenia w formie elektronicznej, skutkuje tym, że wobec nieodebrania przesyłki organ nie może powołać się na fikcję doręczenia (podwójnie awizowana przesyłka) wynikającą z art. 44 § 4 KPA”2. I. Glosowanym orzeczeniem Wojewódzki Sąd Administracyjny3 w Łodzi4 w sprawie ze skargi S.W.5 na postanowienie Wojewody w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania uchylił zaskarżone postanowienie. Starosta w drodze decyzji orzekł o utracie przez Stronę statusu osoby bezrobotnej z dniem 23 czerwca 2018 r., wskazując, że po skierowaniu Strona nie podjęła zatrudnienia, zgodnie z art. 33 ust. 4 pkt 8 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy6. Decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności zgodnie z art. 33 ust. 4 ca tej ustawy. Decyzję doręczono na określony adres za pośrednictwem operatora pocztowego w trybie art. 44 k.p.a.7 W dniu 4 listopada 2018 r. Strona złożyła za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej do Powiatowego Urzędu Pracy w Ł. odwołanie od decyzji Starosty. Wojewoda w drodze postanowienia stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu postanowienia wskazał, że zgodnie z art. 129 § Zaprezentowana teza zgodnie z treścią uzasadnienia do glosowanego orzeczenia pochodzi z wyroku WSA w Krakowie z dnia 9 sierpnia 2018 r., sygn. akt: III SAB/Kr 35/18, Legalis nr 1817239. WSA w Łodzi w glosowanym orzeczeniu podzielił ten pogląd. 3 Dalej jako „WSA”. 4 Dalej jako „WSA w Łodzi”. 5 Strona postępowania administracyjnego, Skarżący w postępowaniu sądowoadministracyjnym; dalej jako „Strona” lub „Skarżący”. 6 T.j.: Dz.U. z 2019 r. poz. 1482. 7 Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (T.j.: Dz.U. z 2019 r., poz. 2096); dalej jako „k.p.a.” W części cytowanej także jako „KPA”. 2 KAMIL MAJEWSKI, GLOSA DO WYROKU WOJEWÓDZKIEGO SĄDU... 335 2 k.p.a. termin do wniesienia odwołania wynosi 14 dni i liczy się go od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie – od dnia jej ogłoszenia stronie. W ocenie organu odwoławczego zaskarżona decyzja została doręczona stronie zgodnie z zasadami postępowania administracyjnego określonymi w art. 39 i w art. 42 k.p.a. Strona nie odebrała przesyłki w żadnym ze wskazanych terminów, co oznacza, że stosownie do treści art. 44 k.p.a. należało uznać, że doręczenie zostało dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, tj. w dniu 31 lipca 2018 r. Biorąc pod uwagę powyższe, należało stwierdzić, że czternastodniowy termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 14 sierpnia 2018 r. (wtorek). Z akt sprawy wynikało natomiast, że odwołanie od powyższej decyzji zostało złożone przez Stronę za pomocą środków komunikacji elektronicznej do Powiatowego Urzędu Pracy w Ł. w dniu 4 listopada 2018 r., o godzinie 19:09:24 (niedziela). W dniu 5 listopada 2018 r. odwołanie zostało wydrukowane ze skrzynki ePUAP w wersji papierowej i przekazane na dziennik podawczy Powiatowego Urzędu Pracy w Ł. Wniesienie odwołania w dniu 4 listopada 2018 r. nastąpiło zatem po upływie ustawowego terminu, który upłynął w dniu 14 sierpnia 2018 r. (wtorek). Strona wniosła skargę na postanowienie Wojewody. Zdaniem skarżącego brak skutecznego powiadomienia o oczekującej na odbiór decyzji spowodował, że nie nastąpiło uchybienie terminu do wniesienia odwołania i tym samym brak podstaw prawnych do złożenia prośby o jego przywrócenie. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. II. Z treści uzasadnienia do glosowan (...truncated)