Zasady prawidłowej legislacji podczas tworzenia katów prawa miejscowego w Polsce
Stanisław Bułajewski
Zasady prawidłowej legislacji
podczas tworzenia katów prawa
miejscowego w Polsce
Studia Prawnoustrojowe nr 29, 31-42
2015
UWM
Studia Prawnoustrojowe 29
2015
Stanisław Bułajewski
Katedra Prawa Konstytucyjnego
Wydział Prawa i Administracji UWM
Zasady prawidłowej legislacji podczas tworzenia aktów
prawa miejscowego w Polsce
Krytycznie o stanie nie tylko polskiej legislacji (również na szczeblu lokalnym)
mówi się od wielu lat. Doktryna już od dawna formułuje tezy wskazujące, jak
powinien wyglądać proces tworzenia prawa oraz jakie wymagania - zarówno co do
treści, jak i formy - powinny spełniać przepisy prawa1.
Niestety, pomimo ogromnej roli, jaką odgrywa prawo miejscowe w życiu nie
tylko społeczności lokalnej, ale i całego kraju, po stronie polskiego ustawodawcy
widoczny jest brak myśli przewodniej, która pomogłaby doprowadzić do kodyfikacji
zasad tworzenia aktów prawa miejscowego. Uchwalenie w jednej ustawie jednoli
tych wytycznych skierowanych do organów samorządu terytorialnego wydaje się
niezbędne i celowe. W chwili obecnej obowiązuje jedynie bardzo ułomne2 rozporzą
dzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie zasad techniki
prawodawczej3, które jako takie nie wiąże prawodawców lokalnych.
Głównym celem artykułu będzie dokonanie kompleksowej analizy zasad prawi
dłowej legislacji, które powinny być przestrzegane podczas tworzenia aktów po
wszechnie obowiązujących, w tym oczywiście aktów prawa miejscowego. Akty te
(tak jak ustawy) są źródłem powszechnie obowiązującego prawa Rzeczypospolitej
Polskiej, choć ograniczonym do terenu działania danej jednostki samorządu teryto
rialnego.
1 D. Dąbek, Procedura stanowienia aktów prawa miejscowego, [w:] A. Malinowski (red.), Zarys
metodyki pracy legislatora - ustawy, akty wykonawcze, prawo miejscowe, Warszawa 2009, s. 209-259;
J. Czerw, Procedury podejmowania uchwał przez rade gminy i powiatu - poradnik dla praktyków,
Warszawa 2010, s. 41-122.
2 Zob. szerzej ten temat mankamentów tego aktu w publikacji: S. Bułajewski, Konstytucyjny
obowiązek ustawowego określenia zasad i trybu stanowienia aktów prawa miejscowego - czy spełnio
ny?, [w:] S. Bożyk, A. Jamróz (red.), Konstytucja, ustrój polityczny, system organów państwowych
- Prace ofiarowane Profesorowi Marianowi Grzybowskiemu, Białystok 2010, s. 64-66.
3 Dz. U. z 2002 r., nr 100, poz. 908.
Stanisław Bułajewski
32
W pierwszej kolejności przybliżę cztery zasady, a mianowicie: niedziałania pra
wa wstecz, ochrony praw nabytych, odpowiedniego vacatio legis oraz określoności
przepisów prawa. Powyższe zasady mają charakter powszechny (obowiązują niemal
w całej Europie), a na polskim gruncie zostały wypracowane przez Trybunał Kon
stytucyjny (TK), zatem powinny wiązać nie tylko prawodawcę lokalnego, ale przede
wszystkim ustawodawcę krajowego. Kolejną część artykułu poświęcę dopuszczal
nym odstępstwom od dyrektywy prawidłowej legislacji oraz warunkom, w jakich
stają się one możliwe do zaakceptowania w świetle koncepcji państwa prawnego. W
rozważaniach uwzględnię poglądy doktryny i wybrane orzeczenia TK.
1. Zagadnienia wstępne
Zanim przejdę do szczegółowej analizy zasad prawidłowej legislacji, niezbędne
wydaje się choćby krótkie określenie, co kryje się pod pojęciem „zasady prawa”4.
Jak słusznie zauważył Sławomir Oliwniak, do systemu prawa oprócz tzw. norm
zwykłych zaliczamy zasady, które również są normami prawnymi, jednakże o szcze
gólnym znaczeniu, dlatego też zostały uznane za nadrzędne wobec zwykłych regula
cji prawnych. Uzasadnienie szczególnego znaczenia zasad prawa może mieć różny
charakter:
a) zasady prawa są najczęściej wyrażone w sposób bezpośredni w przepisach
o najwyższej mocy obowiązującej (np. konstytucyjna zasada państwa prawnego
- art. 2 Konstytucji RP5);
b) zasadami prawa są też logiczne konsekwencje norm prawnych bezpośred
nich, które zostały z nich wyprowadzone przy pomocy reguł wnioskowań prawni
czych (np. sędziowie TK wyprowadzili z zasady państwa prawnego m.in. zasady
przyzwoitej legislacji);
c) zasada prawa może stać się normą prawnie wiążącą, jeżeli jest uznawana
w sposób niepozostawiający wątpliwości za zasadę prawa zarówno przez doktrynę,
jak i przez praktykę stosowania prawa6.
W opinii Jerzego Wróblewskiego zasada prawa to norma postępowania, która
charakteryzuje się: hierarchiczną nadrzędnością w systemie norm, nadrzędnością
4 Na marginesie należy tylko wspomnieć, iż w ramach zasad prawa możemy wyodrębnić również
zasady ustroju. Są to najbardziej podstawowe reguły, pochodzące od podmiotu tworzącego konstytucje,
określające charakter ustrojowy danego państwa i system panującej w tym państwie władzy. Zasady te
odpowiadają na pytania: do kogo należy władza w państwie i jaki jest system sprawowania władzy.
Odnoszą się zarówno do systemu prawa, jaki obowiązuje w Polsce, jak i do systemu ochrony konstytu
cji, wolności i praw jednostki - L. Garlicki, Polskie prawo konstytucyjne - zarys wykładu, Warszawa
2009, s. 51.
5 Dz. U. z 1997 r., nr 78, poz. 483 z późn. zm.
6 S. Oliwniak, Zasady prawa, [w:] A. Jamróz (red.), Wstąp do prawoznawstwa, Białystok 2007,
s. 56. Do podstawowych zasad prawa, ujętych w aktach konstytucyjnych możemy zaliczyć m.in. zasadę
równości wobec prawa, praworządności, wolności jednostki, suwerenności narodu, trójpodziału władzy.
Zasady prawidłowej legislacji podczas tworzenia aktów prawa miejscowego w Polsce
33
treściową w stosunku do innych norm danego systemu przepisów, szczególną rolą
w konstrukcji prawnej określonej instytucji, szczególną doniosłością społeczną7.
Z kolei Trybunał podjął próbę nie tylko usystematyzowania, ale i hierarchizacji
zasad prawa, oczywiście zasad konstytucyjnych. W orzeczeniu z dnia 4 grudnia
1990 r. stwierdził, że „zasada sprawiedliwości społecznej - jako wyrażona w tym
przepisie expressis verbis - ma pierwszeństwo przed wydedukowanymi z zawartej
w nim ogólnej zasady państwa prawnego takimi zasadami, jak: pacta sunt servanda,
zaufania obywateli do organów państwa i ochrony praw nabytych”8. Przekonanie, że
zasady wyrażone wprost z Konstytucji są nadrzędne względem zasad z niej wypro
wadzonych w drodze wykładni, jest stanowiskiem w moim mniemaniu bardzo kon
trowersyjnym. Dlatego też nie tylko konieczne, ale wręcz celowe wydaje się usyste
matyzowanie konstytucyjnych zasad prawa - jednakże jedynie pod względem
logicznym i aksjologicznym, a nie hierarchicznym9.
2. Konstytucyjne podstawy zasad prawidłowej legislacji
Dyskusja na temat jakości i sposobu tworzenia prawa toczyła się zasadniczo
w drugiej połowie minionego stulecia. Warto w tym miejscu przedstawić dwie kon
cepcje.
Anna Michałowska i Sławomira Wronkowska twierdziły, że przez zasady two
rzenia prawa należy rozumieć „dyrektywy o dużym stopniu ogólności, adresowane
do podmiotów tworzących prawo i wskazujące tym podmiotom, jak powinny one
rozstrzygać poszczególne problemy nasuwające się w związku z tworzeniem prawa
oraz jak ukształtować proces tworzenia prawa, aby problemy te mogły zostać roz
wiązane w sposób należy (...truncated)